Κύριε διευθυντά
Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, περί υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, ολοκλήρωσε την παραβίαση βασικής αρχής της δημοκρατίας, αυτής της ισότητας στις ευκαιρίες, καθώς και στη μεταχείριση των πολιτών από τη δικαιοσύνη, αναγνωρίζοντας τις απαιτήσεις μιας μειοψηφίας στερώντας συγχρόνως πανανθρώπινο δικαίωμα από όλα τα νεογέννητα, τους νέους πολίτες, της χώρας μας να απολαμβάνουν την ασφάλεια στην αγκαλιά της φυσικής μητέρας τους, όπου ανήκουν με βάση τις απαιτήσεις της πιο έγκυρης επιστημονικής έρευνας της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ.
Στη δημοκρατία, την οποία όλοι τους επικαλούνται, με βάση το φυσικό της Σύνταγμα μπορούν να ψηφιστούν νόμοι που ικανοποιούν αιτήματα μιας μειοψηφίας ή πλειοψηφίας με την προϋπόθεση ότι δεν παραβιάζουν πανανθρώπινους (universal) νόμους που ισχύουν για όλους τους πολίτες. Στις περιπτώσεις που αυτή η προϋπόθεση δεν ισχύει, τότε τέτοια ικανοποίηση διά νόμου κρίνεται ως αντισυνταγματική ακόμα κι αν αποτελεί απόφαση της Ε.Ε. Ομως τώρα ένα δικαστήριο τον αποδέχεται συμπληρώνοντάς τον και με δικαίωμα υιοθέτησης παιδιών από ζευγάρια ομοφύλων. Να υποθέσουμε ότι τα μέλη του επηρεάστηκαν από τους αρχηγούς της ψηφοθηρίας, τα νεογέννητα δεν συμβάλλουν σε αυτήν, και τα παρέδωσαν στο χάος και όχι στη φυσική και ασφαλή μητρική τους αγκαλιά. Εκτός και εάν αποδεχτούμε ότι το γνωστικό τους επίπεδο είναι κατώτερο των απαιτήσεων για μια τέτοια θέση, άλλωστε για παιδιά χωρίς γονείς υπάρχει ικανοποιητική σχετική νομοθεσία. Με αυτό το συμβάν και τις εξελίξεις στη δίκη που περιμένουν τα θύματα των Τεμπών να δικαιωθούν θα πρέπει να ανησυχούμε για το ποιο θα είναι στη συνέχεια το Quo Vadis της χώρας μας.
*Πρώην υπουργός
