Κύριε διευθυντά
Ηταν, αν θυμάμαι καλά, τέλη 1977 – αρχές 1978, όταν σπουδαστές της Σχολής Εθνικής Αμύνης (Σ.ΕΘ.Α.) του Ιράν, σε εκπαιδευτικό ταξίδι, επισκέφθηκαν σχηματισμούς και μονάδες των ελληνικών Ε.∆. Μεταξύ αυτών ήσαν το Αρχηγείο Στόλου (Α.Σ.) και ένα αντιτορπιλικό (Α/Τ).
Τα περισσότερα Α/Τ, την εποχή εκείνη, είχαν ονόματα ναυτικών προσωπικοτήτων ή ηρώων του 1821 (Κουντουριώτης, Κανάρης, Μιαούλης κ.ά.).
Το Α.Σ. είχε τη φαεινή ιδέα, οι Ιρανοί σπουδαστές της Σ.ΕΘ.Α. να επισκεφθούν το Α/Τ «Θεμιστοκλής» και όρισε υπεύθυνο για την ξενάγηση – ενημέρωση τον υπογράφοντα το παρόν, τότε Πλωτάρχη.
Μετά την επίδειξη του πλοίου και των δυνατοτήτων του καταλήξαμε στο «καρέ» αξιωματικών για ένα μικρό κέρασμα και γενική συζήτηση. Στο «καρέ» εδέσποζε ένας μεγάλος πίνακας (αντίγραφο) του Κ. Βολανάκη «Η ναυμαχία της Σαλαμίνος». Βλέποντάς τον οι σπουδαστές θέλησαν να μάθουν τι απεικόνιζε ο πίνακας. Μπορείτε να φαντασθείτε πώς αισθάνθηκε ο Πλωτάρχης όταν σκέφθηκε ότι έπρεπε να τους μιλήσει για τον Θεμιστοκλή, για τα αποτελέσματα της ναυμαχίας και να τους πει ότι οι αντίπαλοι του Θεμιστοκλή δεν ήσαν Βίκινγκς ή Αιγύπτιοι ή Ρωμαίοι αλλά αρχαίοι πρόγονοί τους.
Κατέληξε με ένα: «Βλέπετε πώς αλλάζουν οι καιροί; Τότε μας “επισκεπτόσαστε” ως κατακτητές, σήμερα ως φίλοι». ∆εν ξέρω αν τότε το Ιράν διέθετε βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, πάντως, μετά την επιστροφή των σπουδαστών στο Ιράν, δεν μας ήλθε κανείς στο κεφάλι σαν αντίδωρο για την επίσκεψή τους στο Α/Τ «Θεμιστοκλής» και για τη ναυμαχία της Σαλαμίνος…
*Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.
