Κύριε διευθυντά
Το κείμενο που αλίευσα από μία επαρχιακή εφημερίδα των αρχών του περασμένου αιώνα, βρήκα ότι έχει διαχρονική επικαιρότητα.
Τότε εμαίνετο ο πόλεμος στην Απω Ανατολή μεταξύ της Τσαρικής Ρωσίας και της Ιαπωνίας, εις τον οποίον η Ρωσία ηττήθη. Ελάχιστα χρόνια πριν είχε λήξει ο πρώτος πόλεμος του 20ού αιώνα μεταξύ της πανίσχυρης Βρετανικής Αυτοκρατορίας και των πρώτων λευκών αποίκων της Νότιας Αφρικής, των λεγόμενων Μπόερς.
Εις αυτόν (1899-1901) έλαβε μέρος εθελοντικά ο θρυλικός Τζων Κώστας, μια οδυσσειακή φυσιογνωμία, καταγόμενος από το χωριό μου Λεια Θεσπρωτίας, σκαρφαλωμένο ψηλά στη Μουργκάνα. Τότε, λοιπόν, οι Ελληνες εξέφραζαν τις πολιτικές προτιμήσεις τους με σχετικές δοξολογίες στους ορθόδοξους ναούς.
Μετά την εποχή των Μπολσεβίκων και παρά την εξαφάνισή τους από την οθόνη της Ιστορίας, οι Ελληνες «προοδευτικοί» με τις αναρίθμητες διαδηλώσεις τους, το μόνο που καταφέρνουν, εκτός από την πολιτική τους προτίμηση, είναι να ταλαιπωρούν τους άλλους Ελληνες.
Αλλά ας παραθέσω το σχετικό κείμενο εφημερίδος της Ερμούπολης.
ΗΛΙΟΣ 12.2.1904 εν Ερμουπόλει: «Την παρελθούσαν Κυριακήν εν τω Ναώ Αγίου Νικολάου εγένετο τη πρωτοβουλία του Εμπορικού Συλλόγου παράκλησις υπέρ της κραταιώσεως της ομοδόξου Ρωσίας εν τω διεξαγομένω κατά την Απω Ανατολήν αγώνι.
Αναγράφομεν την είδησιν απλώς εκ χρονογραφικού καθήκοντος, χωρίς να επικροτήσωμεν, εις τας τοιαύτας προς τον Υψιστον δεήσεις εις μη αμέσως εις τον αγώνα ενδιαφερομένους. Επρεπε και κατά την περίστασιν ταύτην να αναμνησθώσιν οι έχοντες την πρωτοβουλίαν των υπέρ των Ρωσικών όπλων παρακλήσεων, ότι εις ομοίας νευρασθενικάς υπέρ των Αγγλων εκδηλώσεις προέβημεν ότε εμάχοντο κατά των ηρωικών Βόερς.
Και ότι σήμερον οι Αγγλοι υπέρ των όπλων ων εψάλλομεν δοξολογίας εν Ελλάδι προς αμοιβήν των συμπαθειών μας κηρύττουσι καθ’ άπαν το Ηνωμένον Βασίλειον το Ευαγγέλιον του Βουλγαρισμού να πιστεύσωσι δε αδιστάκτως ότι και εν τω παρελθόντι η Ρωσία διά της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου ήγε την Βουλγαρίαν μέχρι της Καβάλας, ασφαλώς αύριον μετά τας δοξολογίας μας θα επεκτείνη αυτήν μέχρι του Ταινάρου. Οι λαοί ελκύουσι τας συμπαθείας των μεγάλων εθνών ουχί διά δοξολογιών και παρακλήσεων αλλά διά της συντάξεως των στρατιωτικών και ναυτικών αυτών δυνάμεων και της πολιτικής αυτών συντάξεως κατά τρόπον ικανόν να εμπνεύση εμπιστοσύνην και πεποίθησιν εις τους ισχυρούς ότι αποτελεί μέλος αναπόφευκτον του όλου διεθνούς οικοδομήματος, ουχί δε μέλος άχρηστον και σεσηπώς».
*Μοναστηράκι Δωρίδος
