Κύριε διευθυντά
Τον κ. Αντώνη Σαμαρά τον τιμήσαμε από τότε που ήταν 38 ετών και ανέλαβε για πρώτη φορά υπουργός Εξωτερικών. Τον ακολουθήσαμε στην Πολιτική Ανοιξη. Εφτασε στο αξίωμα του πρωθυπουργού το 2012.
Τον Δεκέμβριο του 2014 επέσπευσε την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ενώ δεν υπήρχε η απαιτούμενη πλειοψηφία των 180 βουλευτών, με στόχο, αν εκλεγόταν, να παραμείνει στην εξουσία μέχρι το 2016.
Το 2015, που έχασε την πρωθυπουργία, έδειξε τον πολιτικό του πολιτισμό και τις προσωπικές του φιλοδοξίες.
Οχι μόνο δεν καταδέχτηκε να «παραδώσει» το Γραφείο του πρωθυπουργού στον κ. Αλέξη Τσίπρα, αλλά είχε προετοιμάσει το έδαφος για να επανέλθει ως πρωθυπουργός.
Ενώ, σύμφωνα με το email Χαρδούβελη, μπορούσε να είχε κλείσει το δεύτερο μνημόνιο, με τις απαιτούμενες διαθρωτικές αλλαγές, οι προσωπικές φιλοδοξίες τον οδήγησαν να παραδώσει αυτό το φορτίο στον άπειρο κ. Τσίπρα, ο οποίος θα το έλυνε με ένα νόμο! Γνώριζε πολύ καλά ο κ. Σαμαράς ότι οι Ευρωπαίοι δεν ήθελαν με τίποτε να πετύχει μια αριστερή κυβέρνηση. Ετσι, ο κ. Σαμαράς περίμενε την πτώση του κ. Τσίπρα, με τη φιλοδοξία να επανέλθει ο ίδιος στην κυβέρνηση! Δεν πέτυχε να ολοκληρώσει τις φιλοδοξίες του, αλλά ο ελληνικός λαός υπέστη ένα νέο και χειρότερο μνημόνιο.
Τώρα, γιατί δεν κάθεται να ησυχάσει και να αφήσει την κυβέρνηση να κάνει το έργο της; Εναλλακτική κυβέρνηση δεν υπάρχει προς το παρόν.
Εριξε μια κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αν μπορούσε θα έριχνε άλλη μία σήμερα.
Δεν έχει ανάγκη από άλλες υπηρεσίες του κ. Σαμαρά ο ελληνικός λαός.
*Πτυχιούχος Αγγλικής και Ελληνικής Γλώσσας και φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γλυφάδα
