Κύριε διευθυντά
Με αφορμή τον θάνατο της εκπαιδευτικού Σοφίας Χρηστίδου, επιτέλους, πρέπει να θεσπιστεί στον Ποινικό Κώδικα ή ως ειδικός ποινικός νόμος, το εξής ιδιώνυμο αδίκημα: «Οποιος, έχοντας γνώση της παρενόχλησης ή της παρεμπόδισης έργου, ή της κακοποίησης εργαζομένου σε εκπαιδευτικό περιβάλλον, παραλείπει να αναφέρει τη συνθήκη στον αρμόδιο ιεραρχικά προϊστάμενο φορέα και/ή στον φορέα επίλυσης της συνθήκης, με αποτέλεσμα η συνθήκη να διαιωνίζεται, τιμωρείται με φυλάκιση.
Επιβαρυντική περίσταση συνιστά ο δόλος του εκπαιδευτικού ή του γονέα ή κηδεμόνα, ή του ψυχολόγου, ή του κοινωνικού λειτουργού, ή της ιεραρχικά προϊσταμένης αρχής, να πράξει αποτελεσματικά, για τον άμεσο τερματισμό της συνθήκης και/ή ο δόλος για τη διαιώνιση αυτής με ή χωρίς προβοκατόρικες ή άλλες υποθάλπουσες ενέργειες εντός του ευρύτερου εκπαιδευτικού περιβάλλοντος, και/ή ο δόλος να παροπλιστεί ο εκπαιδευτικός που υφίσταται τη συνθήκη, εφόσον καταφανώς δεν υπάρχουν εγγραφές στον ιατρικό φάκελο του εκπαιδευτικού.
Εάν από τις παραπάνω πράξεις προκύψει θάνατος εκπαιδευτικού ή μαθητή, ή γονέα, επαπειλείται ποινή κάθειρξης για καθέναν από τους συντελεστές». Συμπληρωματικά, για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος πρέπει να εφαρμόζονται οι διατάξεις περί ενδοοικογενειακής βίας, δεδομένου ότι το εκπαιδευτικό περιβάλλον αποτελεί το μεγάλο κάδρο της οικογένειας.
Ιδιώνυμο αδίκημα σημαίνει ότι ο δράστης πρέπει να έχει την ιδιότητα του συντελεστή στην εκπαιδευτική διαδικασία, δηλαδή του εκπαιδευτικού, του διοικητικού υπαλλήλου, ή ανώτερου διοικητικού υπαλλήλου, του γονέα, του κηδεμόνα, του ψυχολόγου ή του κοινωνικού λειτουργού, ερμηνευόμενης της ιδιότητας διασταλτικά (lato sensu).
Ετσι θα διευκολυνθεί και το πρόβλημα της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των συνθηκών και του θανάτου.
Στη μνήμη της.
*Δικηγόρος
