Κύριε διευθυντά
Ο πρόεδρος – πλανητάρχης Τραμπ δήλωσε, σχετικά με τους βομβαρδισμούς στο Ιράν, ότι μπορεί να βομβαρδίσει και κάτι παραπάνω από το απαραίτητο, έτσι «για πλάκα».
Σε σχέση με τις ιστορικές του γνώσεις δεν ξέρω πόσο ενήμερος είναι για την ιστορία και το τέλος του Ιουλίου Καίσαρα. Ο Ιούλιος Καίσαρας ήταν ο πιο διάσημος και ο πιο αμφιλεγόμενος άνδρας στη Ρώμη. Ηταν λαϊκιστής πολιτικός, αλλά εξαιρετικός συγγραφέας και άριστος στρατιωτικός. Κυρίευσε τη Γαλατία (σημερινή Γαλλία και Βέλγιο), εισέβαλε στη Βρετανία και στη Γερμανία και ανελίχθηκε στην εξουσία ώστε να γίνει ο πιο ισχυρός άνδρας στην εποχή του. Οι Ρωμαίοι αντιδρούσαν στην αυξανόμενη ισχύ του με κολακεία.
Οταν οι εχθροί του (οι παλιοί προστάτες της Συγκλήτου) τον απομάκρυναν από την εξουσία ο Ιούλιος Καίσαρας διέσχισε τον Ρουβίκωνα και συνέχισε να μάχεται στον εμφύλιο πόλεμο που εξαπλώθηκε σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου. Κατόρθωσε να πετύχει θριαμβευτικές νίκες και στη συνέχεια προσπάθησε να συμφιλιωθεί με όσους εχθρούς του επιβίωσαν προκειμένου να τους πείσει να του αφοσιωθούν και να δεχτούν την εξουσία του (ως δικτάτορα). Η πολύ δύσκολη αυτή αποστολή κατέληξε στη δολοφονία του στις Ειδούς του Μαρτίου, δηλαδή στις 15 του μήνα. Η δολοφονία αυτή άλλαξε τον ρουν της Ιστορίας. Αι Ειδοί του Μαρτίου (λατ. idus, μέσον του μήνα) θεωρούνται αποφράδα ημέρα.
Ο Κ. Καβάφης, στο ποίημά του «Μάρτιαι Ειδοί» γράφει και προειδοποιεί:
«Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ώ ψυχή. / Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις / αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις / να τες ακολουθείς. Κι όσο εμπροστά προβαίνεις, / τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι. Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια· / έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις, / τότε κυρίως πρόσεξε σαν βγεις στον δρόμον έξω, / εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία, / αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο / κανένας Αρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα, / και λέγει βιαστικά “Διάβασε αμέσως τούτα, / είναι μεγάλα πράγματα που σ’ ενδιαφέρουν”, / μη λείψεις να σταθείς· μη λείψεις ν’ αναβάλλεις / κάθε ομιλίαν ή δουλειά· μη λείψεις τους διαφόρους / που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις / (τους βλέπεις πιο αργά)· ας περιμένει ακόμη / κ’ η Σύγκλητος αυτή, κ’ ευθύς να τα γνωρίσεις / τα σοβαρά γραφόμενα του Αρτεμιδώρου».
Ο Ιούλιος Καίσαρας, στην ακμή της δόξας του, παρασυρμένος από τις ιαχές του πλήθους, αγνόησε την προειδοποίηση του οιωνοσκόπου Σπουρίννα «να φοβάται τις Ειδούς του Μαρτίου», αλλά και το σημείωμα που του έβαλε στην τσέπη ο Αρτεμίδωρος, προειδοποιώντας τον για τη συνωμοσία. Ολα τα πιο πάνω, σαν κεντρική ιδέα, αποκαλύπτουν τη ματαιότητα της απόλυτης εξουσίας και την έπαρση (ύβρις) που οδηγεί στην καταστροφή (νέμεσις). Πρόκειται για την «ιστορική ειρωνεία».
Υπό το πρίσμα της καβαφικής ιστορικής ποίησης, το παρελθόν λειτουργεί σαν καθρέφτης για το παρόν.
*Ιατρός – Συγγραφέας, Αθήνα
