Κύριε διευθυντά
Η άνω τελεία είναι ένα σημείο στίξης το οποίο χωρίζει δύο προτάσεις με στενή νοηματική σύνδεση, υποδεικνύοντας μικρότερη παύση από την τελεία και μεγαλύτερη από το κόμμα. Χρησιμοποιείται περισσότερο για να διαχωρίσει τα μέρη της πρότασης που έχουν μεταξύ τους στενή νοηματική συνάφεια. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια τη συναντούσαμε όλο και πιο σπάνια στον γραπτό λόγο, μάλλον εξαιτίας της ασάφειας που θεωρούν ορισμένοι ότι υπάρχει αναφορικά με τη χρήση της. Ωστόσο, εδώ και λίγο καιρό συμβαίνει το εξής παράδοξο: Η άνω τελεία χρησιμοποιείται τακτικά από τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, τα οποία όλο και περισσότερο χρησιμοποιούμε για την παραγωγή γραπτού λόγου. Και εδώ είναι που υπάρχει κίνδυνος για παρεξηγήσεις. Από τη μία, η άνω τελεία αποτελεί ένδειξη πολλές φορές ώστε να καταλάβουμε ότι ένα κείμενο είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης. Από την άλλη όμως, για εκείνους που ούτως ή άλλως χρησιμοποιούσαν το συγκεκριμένο σημείο στίξης στα κείμενά τους, και δεν είναι λίγοι, υπάρχει φόβος να θεωρηθεί ότι το κείμενο που έγραψαν δεν αποτελεί δικό τους δημιούργημα. Ασφαλώς και η διαπίστωση αυτή αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό σχετικά με τις συνέπειες της χρήσης των ΑΙ εργαλείων. Ωστόσο είναι άδικο για ανθρώπους που επιμένουν να εμπιστεύονται τη δική τους σκέψη για να γράψουν ένα κείμενο, να θεωρείται ότι επέλεξαν τον εύκολο δρόμο της τεχνητής νοημοσύνης για να το κάνουν.
*Δάσκαλος
