Κύριε διευθυντά
Στο αιχμηρό, εν πολλοίς, άρθρο του κ. Πάσχου Μανδραβέλη (φ. Σαββάτου 21/2) με τίτλο «Προαστ(ε)ιακός σιδηρόδρομος», ο αγαπητός συνεργάτης σας προσπαθεί να αναδείξει λύσεις για το άλυτο πρόβλημα της αγχώδους έως τραγικής κίνησης των οχημάτων στον Κηφισό. Προτείνεται, προς τούτο, συμπυκνωμένη, χρονικά, εκμετάλλευση των προς τον βορρά διαδρομών του προαστιακού σιδηροδρόμου, που οδηγείται πέραν της Αττικής (έως τη Χαλκίδα συγκεκριμένα), τον οποίο ευφυώς ειρωνεύεται ως προαστ(ε)ιακό. Ετσι θα απελευθερωνόταν μεγάλος αριθμός ιδιωτικών μικρών οχημάτων και της τουριστικής κίνησης προς το κέντρο της Αττικής. Αλλά η πείρα μας, πλέον των τραγικών ατυχημάτων και των εγκληματικών λαθών μας, που συμβαίνουν στο αναξιοπρεπές υφιστάμενο σιδηροδρομικό δίκτυό μας, υπενθυμίζει το «αστείο» ποσό του μόλις 0,2% των επενδύσεων στον σιδηρόδρομό μας από το Ταμείο Ανάκαμψης, μικρότερο και από αυτό της Βόρειας Μακεδονίας. Γιατί το πρόβλημα είναι, ουσιαστικά, ο αριθμός των ιδιωτικών οχημάτων και οι νταλίκες που σε μεγάλο ποσοστό συνωθούνται, και εξ ανάγκης, στον Κηφισό, ακόμα και μέσω της παλαιάς εθνικής οδού. Αυτή πρέπει ή να διαπλατυνθεί ή να «βοηθήσει» με μια νέα χάραξη, που θα προσεγγίζει τους ∆ελφούς, τον Παρνασσό, τον Ορχομενό, τον υπέροχο Ελικώνα και την Ασκρη, την πατρίδα του Ησιόδου, και να περνά στην Αττική από τη Λιβαδειά, τη Θήβα και τη Βοιωτία.
Απορώ γιατί αυτό το «παγκόσμιας» σημασίας «Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών» που σκέφτεται μόνον καινοτομίες για το συμφέρον των οικονομιών της Δύσεως, δεν πιέζει την ΕΚΤ, ώστε να χρηματοδοτήσει μια δεύτερη εθνική οδό και μια νέα «προαστιακή» σιδηροδρομική γραμμή, που θα λειτουργεί όχι μόνο ως εξυπηρέτηση ανθρώπων και μεταφορά αγαθών προς την πρωτεύουσα, αλλά και ως τουριστικό «αντίδωρο» στον υποτιμημένο αρχαίο και βυζαντινό βοιωτικό πολιτισμό.
*Μουσικός, ερευνητής, Πολιτικός Μηχανικός ΕΜΠ
