Κύριε διευθυντά
Ιστορική η είδηση για τη σύλληψη του τέως πρίγκιπα Αντριου. ∆εν συμβαίνει και συχνά τα παραμύθια να επαληθεύονται.
Να, όπως σ’ εκείνο του Χανς Κρίστιαν Αντερσεν που το ανήλικο τολμάει να φωνάξει «O βασιλιάς είναι γυμνός!».
Στην περίπτωσή μας μάλιστα ο εν λόγω τέως είχε ξεγυμνωθεί, λένε, και κυριολεκτικά. Με ανήλικη. Ποιος όμως θα τον «κάρφωνε;».
Εξάλλου, οι ανήλικες πάντα φταίνε, φυσικά.
Και αφού είναι έτσι, και μιας που τώρα στένεψαν τα περιθώρια, ας σκαρφιστούμε ένα σχέδιο στυλ Αλ Καπόνε για να μπορέσουμε να τον τυλίξουμε, με βάση κάποιο άλλο αδίκημα, πιο σικ. Είναι που οι ανήλικες δεν αρκούσαν. Ποιος λαμβάνει υπόψη το μαρτύριό τους, πόσο μάλλον τη μαρτυρία τους.
Αλλά έστω κι έτσι, κάτι γίνεται. Κάτι γίνεται σε μια νοσηρή κατάσταση που καταδεικνύει πως η ανάγκη για εξουσία, ηδονή, συναγελασμό με υποτίθεται προνομιούχους με επιρροή μάς τυφλώνουν και δεν μπορούμε να διακρίνουμε αν ο διπλανός μας είναι θησαυρός ή άνθρακας.
Εμείς όμως δεν είμαστε πρίγκιπες.
*Δικηγόρος
