Κύριε διευθυντά
Η επιστολή του κ. Ιορδάνη Παπαδόπουλου, στο φύλλο της 18-2-2026, που αφορούσε την αρχαία και δημοτική γλώσσα, μου έδωσε το έναυσμα ν’ αναφέρω κι εγώ τα κάτωθι:
– Η καθιέρωση της 9ης Φεβρουαρίου ως Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας αποτελεί αναμφισβήτητα σημαντικό γεγονός και ίσως οδηγήσει σε εθνική αφύπνιση όσον αφορά την «κακοποίηση» που υφίσταται σήμερα η ελληνική γλώσσα μας.
– Οχι μόνο στις πόλεις αλλά και στα χωριά μας, τείνουν όλες οι επιγραφές των καταστημάτων ν’ αναρτώνται στην αγγλική γλώσσα!
– ∆εν είμαι ειδικός για να πω ακριβώς τι έφταιξε, όμως εμείς οι παλαιότεροι που διδαχθήκαμε αρχαία ελληνικά στο σχολείο, αισθανόμαστε ότι κατέχουμε έναν πλούτο μέσα μας τον οποίο στερούνται οι σημερινές γενιές, και αυτό έχει αντίκρισμα στη μόρφωσή τους.
– Σήμερα, ακόμη και οι πτυχιούχοι Φιλοσοφικών Σχολών δεν γνωρίζουν αρχαία ελληνικά. ∆εν χρειάζεται να πούμε το αυτονόητο, ότι δηλαδή οι ρίζες κρατούν τα δέντρα όρθια, ενώ τα φύλλα, όσο και καλά να είναι, πέφτουν.
– Στη δική μου εποχή, δηλαδή πριν από την καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας, και την ουσιαστική κατάργηση της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών στα σχολεία, εμείς στην Ιατρική αν κάναμε ορθογραφικά ή συντακτικά λάθη, ακόμα και στην Ανατομική μας έκοβαν οι καθηγητές μας.
– Τη δεκαετία του 1960 υπήρχε στα πανεπιστήμια ο θεσμός, κάθε νεοεκλεγείς καθηγητής να κάνει το λεγόμενο «εναρκτήριο» μάθημα που έπαιρνε πανηγυρικό χαρακτήρα. Θυμάμαι τον καθηγητή της Μαιευτικής Π.Π. Παναγιώτου, που έκανε το εναρκτήριο μάθημά του με θέμα «Η καταγωγή του Ανθρώπου» στην κατάμεστη αίθουσα τελετών της παλαιάς Φιλοσοφικής του ΑΠΘ, και όλη την ομιλία του την έκανε σχεδόν στα αρχαία και από στήθους, και εξέπληξε τους πάντες! Τέτοια ήταν η μόρφωση των ανθρώπων τότε!
– Ας αναλογιστούμε τι συμβαίνει σήμερα και ας θυμηθούμε τη ρήση του Γεωργίου Παπανδρέου «∆ίκαια κρίση είναι η σύγκριση»!
*Οφθαλμίατρος, Λάρισα
