Κύριε διευθυντά
Ενεκα του πρόσφατου τραγικού δυστυχήματος των Ελλήνων φιλάθλων στη Ρουμανία είδαμε, στον ηλεκτρονικό κυρίως Τύπο, τη γνωστή μέχρι τώρα γαλλική πόλη Λυών (Lyon) να γράφεται Λιόν. Ναι, με «ι» και «ο».
«Λύγισε με δέκα παίκτες στη Λιόν ο ΠΑΟΚ». «Λιόν – ΠΑΟΚ 4-2». Οι Γάλλοι θα την έγραφαν Lion αν ήθελαν να την πουν λιοντάρι. Η «Πάπυρος Λαρούς» την λεξικογραφεί με ύψιλον και ωμέγα, όπως την ξέραμε εμείς οι παλιοί που έχουμε μία δυσανεξία στους νεολογισμούς. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το παρακάτω αλίευμα από το Διαδίκτυο. Η ξένη λέξη Lyon: Αποδίδεται κατά Τριανταφυλλίδη ως: «Λυόν». Κατά την παραδοσιακή γραφή: «Λυών» και κατά τη φωνητική μεταγραφή: «Λιόν»! Ως γνωστόν, στο γαλλικό αλφάβητο υπάρχει και το γράμμα Υ y και ονομάζεται ι γκρεκ (i grek), δηλαδή ελληνικό ι. Αυτοί λοιπόν τίμησαν το ελληνικό αλφάβητο, αλλά εμείς στο πλαίσιο της υπεραπλούστευσης είμαστε τουλάχιστον αχάριστοι. Σε λίγο θα μπορούμε να γράφουμε 2νύσης και να εννοούμε Διονύσης. Φωνητικά είναι ίδιο! Για το «ω» βρήκα ότι σχετίζεται με την καθαρεύουσα και τη χρήση του ωμέγα στον εξελληνισμό και τη δυνατότητα κλίσεως ξένων ονομάτων σε –ον, π.χ. Τουλών, Βαβυλών, Αρμαγεδδών κ.ά. Κάποιοι δύσπιστοι θα αντιπαραθέσουν το Μακρόν, αλλά ο Μακρόν παρόλο που ελληνίζει φωνητικά σαν λέξη, έγινε πρόεδρος στα χρόνια της απλούστευσης των πάντων. Κάποιος ειδικός θα μπορούσε να μας φωτίσει. Τον Απρίλιο συμπληρώνονται 50 χρόνια από την καθιέρωση της δημοτικής (Δημοτική – Καθαρεύουσα 1-0). Φαίνεται όμως ότι ο νεκρός της δεύτερης είναι ακόμη άταφος, όπως είπε ο αείμνηστος Σαράντος Καργάκος. Κατά τα άλλα, θίγεται η εθνική μας υπερηφάνεια και διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά μας όταν μαθαίνουμε ότι το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον έκανε μη υποχρεωτική την εκμάθηση της Αρχαίας Ελληνικής και το Πανεπιστήμιο του Τέξας απαγόρευσε τη διδασκαλία του Πλάτωνα, ενώ εμείς κοιμόμασταν ήσυχοι επειδή τα θεωρούσαμε όλα αυτά ως δεδομένα. Απορώ πώς δεν είδαμε ακόμη την Greenland Γριλανδία. Γιατί όχι;
*Συνταξιούχος μηχανικός, Καβάλα
