Κύριε διευθυντά
Θα μου επιτρέψετε να κάνω ένα μικρό σχόλιο για το εξαιρετικό και πολύ χρήσιμο ντοκιμαντέρ για τα Ιμια, που προβλήθηκε προ ολίγων ημερών από τον ΣΚΑΪ. Θα ήταν ωφέλιμο να το έβλεπαν όλοι οι Ελληνες, κυβερνήτες, αξιωματούχοι και λαός – ψηφοφόροι, προκειμένου ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του, για κρίσιμα θέματα που αφορούν την πατρίδα μας.
Είναι ολοφάνερο πόσο δύσκολη ήταν η διαχείριση μιας έκτακτης κρίσης ακόμη και από επαγγελματίες στρατιωτικούς αλλά και από έμπειρους πολιτικούς όπως ήταν τότε ο Σημίτης, ο Αρσένης, ο Πάγκαλος κ.ά. Καταλαβαίνουμε όμως τι θα γινόταν, αν στις θέσεις αυτές βρίσκονταν ή βρεθούν και άσχετοι άνθρωποι;
Τα πολιτικά πρόσωπα πρέπει να γνωρίζουν τα όρια των αρμοδιοτήτων τους. Ο υπουργός Αμυνας είναι, και πρέπει να είναι ένα πολιτικό πρόσωπο κύρους και ικανοτήτων, που να εμπνέει τη γενική πολιτική άμυνας της κυβέρνησης. Τη γλώσσα όμως των στρατιωτικών δεν την γνωρίζει. Η άγνοια αυτή οδηγεί στην ανάμειξη σε χωράφια άλλων που σε τελική ανάλυση έχει ως αποτέλεσμα την ουσιαστική κατάργηση των αρμοδίων. Το ρεπορτάζ έδειξε ότι στην κρίση των Ιμίων, αν άφηναν όπως φαίνεται τον ικανότατο, ταξίαρχο τότε, κ. Νικολοδήμο Αθανάσιο, τοπικό διοικητή και υπεύθυνο της περιοχής, να χειριστεί το θέμα, μόνο με γενικές οδηγίες άνωθεν, θα το αντιμετώπιζε σωστά και εν τω γεννάσθαι, και χωρίς να πάρει ευρύτερες διαστάσεις!
Νομίζω ότι το χάσμα μεταξύ των πολιτικών προϊσταμένων στο ΥΕΘΑ και των στρατιωτικών μπορεί να καλύψει μόνο ένας υφυπουργός ή αναπληρωτής υπουργός, απαραιτήτως πρώην στρατιωτικός, επιλεγμένος όμως όχι με κομματικά κριτήρια αλλά με την καταλληλότητα γι’ αυτή τη θέση. Το ίδιο δε πρέπει να ισχύει και για όλες τις θέσεις ευθύνης. Το πρόσωπο αυτό θα γνωρίζει και θα πιστεύει στην πολιτική της κυβέρνησης στον τομέα της Αμυνας, αλλά και θα συνεννοείται στην ίδια γλώσσα με τους στρατιωτικούς. Αντιλαμβανόμαστε όμως και τι θα συμβεί στο μέλλον, που είναι πολύ πιθανό σε μία νέα ελληνοτουρκική κρίση και μέσα σε ένα τέτοιο ασταθές και αβέβαιο διεθνές περιβάλλον, να βρεθούν σ’ αυτές τις θέσεις πρόσωπα άσχετα με την πολιτική, και το αντικείμενο, που σήμερα οι ψηφοφόροι προκρίνουν και επιλέγουν, όχι με το κριτήριο της καταλληλότητάς των, αλλά μόνο με την ικανοποίηση του θυμικού τους; Η ανευθυνότητα σε όλο μας το μεγαλείο, και ο Θεός βοηθός!
*Οφθαλμίατρος, Λάρισα
