Κύριε διευθυντά
Με την άδειά σας, θα ήθελα στην παρούσα επιστολή μου ν’ ασχοληθώ με ένα, κυριολεκτικά, «πεζό» ζήτημα, όχι όμως αμελητέο από πρακτικής και αισθητικής πλευράς.
Αφορά την ύπαρξη πινακίδων και αριθμών στις οδούς των μεγάλων, κυρίως, πόλεων. Με ικανοποίηση βλέπω τελευταία ότι στις καινούργιες πολυκατοικίες, οι κατασκευαστές προβλέπουν καλαίσθητες μεγάλες πινακίδες με το όνομα της οδού και τον αριθμό του κτιρίου, σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις και με κρυφό φωτισμό, που διευκολύνει πολύ αλλά και ομορφαίνει την εικόνα των κτιρίων.
Στους περισσότερους όμως δρόμους της Λάρισας –αλλά το ίδιο συμβαίνει και στις περισσότερες πόλεις– οι πινακίδες είναι ελάχιστες στις γωνίες των δρόμων καθώς επίσης και οι αριθμοί στην είσοδο των κατοικιών. Αυτό δυσκολεύει πολύ τη λειτουργία της πόλης, δημιουργεί χαώδη κατάσταση και απορώ πώς δεν υπάρχουν αντιδράσεις.
Ενα άλλο σοβαρό ζήτημα, κατά τη γνώμη μου, είναι το γεγονός ότι όλες, μα όλες, οι πινακίδες που δηλώνουν τον τίτλο των καταστημάτων, είναι ξενόγλωσσες, ενώ στη Λάρισα φέρ’ ειπείν δεν υπάρχουν τουρίστες για να το δικαιολογήσει κανείς αυτό. Σε τι ωφελεί αυτός ο «μαϊμουδισμός» και η άνευ όρων παράδοσή μας στους ξένους, όπως συχνά έλεγε και ο αείμνηστος Γιανναράς;
Ακόμα και στους τουριστικούς τόπους θα έπρεπε υποχρεωτικά ο τίτλος του καταστήματος να είναι στην ελληνική γραφή και ονοματολογία και από κάτω με μικρότερα γράμματα να υπάρχει και στα αγγλικά. Γιατί αυτή η υποτίμηση του εαυτού μας; Οι ξένοι που επισκέπτονται τη χώρα μας δεν έρχονται για να δουν τα δικά τους καταστήματα αλλά τη δική μας ζωή. Πεδίον λαμπρόν, επομένως, για τους δημάρχους των πόλεων, για να μπει μία τάξη στους δρόμους με μηδαμινό κόστος, αλλά με μεγάλη αλλαγή στην εικόνα και την αισθητική τους.
*Οφθαλμίατρος Λάρισα
