Κύριε διευθυντά
Χωρίς να παραγνωρίζω την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου έχω την εντύπωση πως σε πρακτικό επίπεδο η κατάσταση στη Βενεζουέλα μπορεί να έχει και θετικές προοπτικές. Φυσικά το πώς θα εξελιχθεί το «κενό εξουσίας» που έχει δημιουργηθεί, θα φανεί στο αμέσως επόμενο διάστημα. Μου κάνει εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ «άδειασε» τη Ματσάδο και (προφανώς) μαζί και τον Γκονζάλες που κατέβηκε στις εκλογές αντ’ αυτής το 2024 και σύμφωνα με πολλούς από τους διεθνείς παρατηρητές ήταν ο πραγματικός νικητής των εκλογών. Αφησε επίσης να εννοηθεί ότι η κυβέρνησή του «τα βρίσκει» με την αντικαταστάτρια του Μαδούρο, αντιπρόεδρο Ντέλσι Ροντρίγκεζ. Ας μην παραξενευτούμε λοιπόν εάν, προς το παρόν τουλάχιστον, αφεθεί να συνεχίσει το ίδιο καθεστώς στη Βενεζουέλα (στη θέση του Μαδούρο).
Από την άλλη το αντάλλαγμα για τις ΗΠΑ του Τραμπ (για να μην πραγματοποιήσει μια πιθανολογούμενη στρατιωτική εμπλοκή που στην πραγματκότητα ο πρόεδρος μάλλον απεύχεται) θα είναι να επανέλθουν οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες της Αμερικής στην εκμετάλλευση του πετρελαίου της Βενεζουέλας. Η κίνηση αυτή μπορεί να αποδειχθεί win-win γιατί όπως φάνηκε τις τελευταίες δεκαετίες η κρατική εταιρεία πετρελαίου της χώρας (και λόγω του εμπάργκο στον εξοπλισμό) αδυνατεί να ανεβάσει την εξόρυξη πάνω από ένα πολύ χαμηλό ποσοστό σε σχέση με το δυναμικό των αποθεμάτων της. Εάν το σενάριο εξελιχθεί με αυτόν τον τρόπο μπορεί στο τέλος όλοι να έχουν να κερδίσουν από κάτι. Το καθεστώς από τη συνέχιση παραμονής στην εξουσία, η οικονομία της Βενεζουέλας από την αύξηση των εξαγωγών της, οι ΗΠΑ από την αύξηση της επιρροής τους στη χώρα και οι αμερικανικές εταιρείες από την εκμετάλλευση των καυσίμων.
*Συνταξιούχος Παθολόγος
