Κύριε διευθυντά
Ποικιλία απόψεων είπαμε να έχει η «Κ» αλλά όχι και επί τόσο σοβαρών θεμάτων! Αναφέρομαι στο άρθρο σας στις 11/1/26 με τίτλο «Οι δύσκολες ισορροπίες της ρεαλπολιτίκ» όπου με απόλυτη σαφήνεια λέτε: «Ας είμαστε ρεαλιστές. Σε αυτήν τη φάση που διανύουμε, μια χώρα σε μια επικίνδυνη γειτονιά» (στην Ελλάδα συμπληρώνω εγώ), «δεν έχει άλλη επιλογή από το να προσπαθεί να βρίσκεται στην πλευρά του Ντόναλντ Τραμπ».
Στο ίδιο φύλλο της «Κ» ο εξαίρετος αρθρογράφος σας κ. Στάθης Καλύβας λέει στο τέλος του άρθρου του «η επίκληση του ρεαλισμού» (στην περίπτωση της Ελλάδος, συμπληρώνω εγώ), «είναι αποπροσανατολιστική και ενίοτε ύποπτη». Πολύ χρήσιμη η ποικιλία απόψεων! Θα παρακαλούσα όμως να μου επιτραπεί να πω κι εγώ την άποψή μου. ∆εν θα την πω μόνο σήμερα, την είπα ενάμιση μήνα μετά την ορκωμοσία του κ. Τραμπ ως προέδρου των ΗΠΑ, με επιστολή μου στην «Κ» στις 6/3/25 με τίτλο «Τραμπ, κυνισμός και φτου μας». Ειδικότερα έγραφα τα εξής:
«Οι Ευρωπαίοι δείχνουν σαν να μην έχουν καταλάβει το παιχνίδι του Τραμπ. Εχουν πάρει το μέρος της Ουκρανίας και καταφέρονται ανοικτά και απροκάλυπτα κατά του μεγάλου συμμάχου τους. Είναι όμως δυνατόν να επιζήσει η Ευρώπη χωρίς την εύνοια της Αμερικής; Ιδιαίτερα η Ελλάδα που αντιμετωπίζει και το πρόβλημα με την Τουρκία; Οχι βέβαια. Τι πρέπει να γίνει συνεπώς; ∆υστυχώς, πρέπει όλοι –οι Ελληνες και οι άλλοι Ευρωπαίοι– να “φτύσουμε τα μούτρα μας” και να συμβιβασθούμε με τη θέληση και τις υποδείξεις του πανίσχυρου κ. Τραμπ. Να ξεχάσουμε τη δύστυχη Ουκρανία και να αρχίσουμε να ξοδεύουμε τεράστια ποσά για εξοπλισμούς. Φτου μας βέβαια. Αλλά είναι ο μόνος τρόπος για να επιβιώσουμε».
*Δικηγόρος (συντ/χος)
