Κύριε διευθυντά
Αν κοιτάξεις τη Θεσσαλία από ψηλά, θα δεις έναν Κάμπο περίκλειστο από βουνά με μόνη διέξοδο προς τη θάλασσα το στενό των Τεμπών, όπου ρέει νωχελικά ο ποταμός Πηνειός και όσο πλησιάζει προς τη θάλασσα αυξάνεται η ταχύτητα της ροής του, που πάει να πει ότι όσο το ποτάμι βρίσκεται στα στενά των Τεμπών η ροή είναι πολλή μικρή μέχρι μηδαμινή, κάτι που μαρτυρεί ότι η μόνη κλίση που ωθεί το νερό προς την έξοδο είναι η άνοδος της στάθμης του νερού, οπότε δημιουργείται υδροστατική διαφορά πιέσεως. Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, οι όχθες του ποταμού εντός των στενών είναι κατάφυτες από διάφορα δένδρα και φυτά που συμπλέκονται μεταξύ τους με συνέπεια να κατακρατούν φερτά υλικά, αλλά κυρίως την ιλύ που φέρνει το ποτάμι, τα οποία δημιουργούν υπόστρωμα ιδανικό για ανάπτυξη φυτικής βλαστήσεως, με συνέπεια να περιορίζεται το άνοιγμα της κοίτης και να μειώνεται η παροχετευτικότητα, να ανεβαίνει η στάθμη και να δημιουργούνται προβλήματα.
Ακόμη μπορείς να δεις τον Θεσσαλικό Κάμπο να είναι χωρισμένος τρόπον τινά σε δύο επίπεδα: ένα των νομών Καρδίτσας – Τρικάλων και έτερο Λαρίσης – Μαγνησίας, τα οποία είναι διακριτά μεταξύ τους από μια οροσειρά μικρών και «μεσαίων» βουνών που αρχίζουν από τα Φάρσαλα και τελειώνουν στη συμβολή των νομών Τρικάλων – Λάρισας.
Είναι οξύμωρο ο Θεσσαλικός Κάμπος να διαρρέεται από αρκετά ποτάμια κινδυνεύοντας από πλημμύρες, όπως συνέβη την 3η Σεπτεμβρίου 2023, και το καλοκαίρι να υποφέρει από λειψυδρία! Κάτι επιβάλλεται να γίνει.
Το παράδειγμα της τεχνητής λίμνης Κερκίνης του νομού Σερρών άξιο αναφοράς: Ο ποταμός Στρυμόνας με το που έμπαινε στο ελληνικό έδαφος ανεξέλεγκτος έπνιγε τον κάμπο των Σερρών και βέβαια τις καλλιέργειες. Το 1932 κατασκευάσθηκε η πρώτη τεχνητή λίμνη, η οποία με το κατάλληλο φράγμα συγκέντρωνε τεράστιες ποσότητες νερών. Το φράγμα εκτροπής στον Στρυμόνα ανακατασκευάσθηκε το 1980 με συνέπεια να γλιτώσουν από τις πλημμύρες οι κάτοικοι-αγρότες και να δημιουργηθεί ένας θαυμάσιος υδροβιότοπος μοναδικός σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η τεχνητή λίμνη έχει μήκος περίπου 17 χιλιόμετρα και πλάτος 5 χιλιόμετρα, ακουμπάει στο βουνό, το δε ανάχωμα έχει μερικά μέτρα ύψος και είναι επενδυμένο με πέτρα «σπαστή» για λόγους διαβρώσεως.
Και το ερώτημα που τίθεται είναι, γιατί να μην επαναλάβουμε την πρακτική αυτή και στον Θεσσαλικό Κάμπο; Θέσεις υπάρχουν πολλές, αν υπάρξει και θέληση θα αναγεννηθεί ο Κάμπος.
Εξάλλου έχουμε παράδειγμα τη λίμνη Κάρλα στην περιοχή Λάρισας – Μαγνησίας. Οσο η λίμνη είχε νερό είχαμε θετικό ισοζύγιο νερών. Από την ώρα που διαταράχθηκε το ισοζύγιο με την αποξήρανση σε λίγα χρόνια άρχισαν τα προβλήματα.
