Κύριε διευθυντά
Μόλις «κατάφερα» να δώ την ταινία «Καποδίστριας» στην πόλη μου στην Κατερίνη στο Σινέ-Ευκαρπίδης σε μία ακόμη sold out προβολή.
Ακουσα πολλά, διάβασα περισσότερα για την εν λόγω ταινία, μιλώ με τον σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή από την άνοιξη του 2025 και έχουμε «κλείσει» να έρθει στη Σχολή Γονέων – Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κατερίνης την 19/10/2026, αλλά πιστέψτε με δεν την περίμενα τόσο καλή. Κάθε σκηνή σε μαγνήτιζε με τα νοήματα και την ερμηνεία!
Γιατί όμως ενόχλησε τόσο πολύ, και γράφτηκαν τόσα αρνητικά σχόλια από τους «δήθεν» ειδικούς; Μα γιατί μιλάει για Πατρίδα και Χριστό. Αυτά ενοχλούν. Αυτά είναι τα σημεία τα «Αντιλεγόμενα». Θερμά συγχαρητήρια, κ. Σμαραγδή, για το τολμηρό εγχείρημά σας.
Εάν θα μπορούσα να ξεχωρίσω κάποιες σκηνές, θα ήταν οι ακόλουθες:
Η συνομιλία του Καποδίστρια με τον Μέτερνιχ.
Η υποδοχή του στο Ναύπλιο, όταν έφτασε στην Πατρίδα.
Η συνομιλία του με το ηλικιωμένο ζευγάρι που άκουγαν για τον «μπάρμπα Γιάννη» χωρίς ποτέ να τον συναντήσουν.
Ο Εσταυρωμένος πίσω από το γραφείο του κυβερνήτη.
Η χαρά που δεν κρυβόταν του Κολοκοτρώνη και του Καποδίστρια πίσω από το παράθυρο του Ελληνικού Σχολείου.
Η δολοφονία του την 27-9-1831.
*Αξιωματικός (Ε) Π.Ν. ε.α., Πρόεδρος Σχολής Γονέων Κατερίνης, Πρόεδρος Εταιρείας Alzheimer Πιερίας
