Κύριε διευθυντά
Μελετώ συστηματικά τα κείμενα στην «Καθημερινή» που αναφέρονται στην άμυνα και ειδικά στους εξοπλισμούς, όπως και τα κύρια άρθρα της «Κ». Είμαι συνδρομητής. ∆ιάβασα (21/12) το δικό σας άρθρο με τίτλο «Επιτέλους, κάτι αλλάζει στην άμυνα της χώρας». Γράφτηκε, νομίζω, μετά την ανακοίνωση ότι η πρώτη φρεγάτα Belharra («Κίμων») θα πλεύσει στα ελληνικά νερά περί τα μέσα Ιανουαρίου 2026.
Σημειώνω ότι η υπερσύγχρονη αυτή μονάδα του Π.Ν. είναι η πρώτη της κατηγορίας της που εξέρχεται από τα ναυπηγεία Naval Group της Γαλλίας. Επομένως θα αξιολογηθεί πλήρως από τον χρήστη (Π.Ν.), αφού δοκιμασθεί πρώτα και ξεπεράσει τις, λεγόμενες, «παιδικές ασθένειες».
Γράφετε ότι η πολεμική βιομηχανία μας ήταν ανύπαρκτη και έρμαιο σε χέρια κομματικών στελεχών και συνδικαλιστών. Με εξαιρετική κατήφεια και προβληματισμό θα ειπώ, με απόλυτη ευθύνη των θέσεών μου, ότι η ΚΑΒ (Κρατική Αμυντική Βιομηχανία) εξακολουθεί να είναι αμετάβλητη ως προς τις διοικήσεις της. Ως πρόεδροι και CEO εξακολουθούν να είναι κομματικοί και προσωπικές επιλογές παρέας.
Η «Κ» δημοσίευσε αποκαλυπτικά στοιχεία (1/11/25) της οικτρής οικονομικής κατάστασης της ΚΑΒ και πριν απ’ αυτό το ρεπορτάζ (10-06-25) άρθρο: «Οσα συμβαίνουν στην περιοχή μας αποδεικνύουν ότι οι πλέον επείγουσες μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα αφορούν στην άμυνά της και την εξωτερική πολιτική. Αφήσαμε τις Ενοπλες Δυνάμεις μας να μεταλλαχθούν σε ΔΕΚΟ σε κάποιους τομείς και μείναμε πολύ πίσω στην αμυντική βιομηχανία».
Εκείνο όμως το τραγικό με την ΚΑΒ και τις ιδιωτικές αμυντικές βιομηχανίες, που πασχίζουν να διασωθούν, είναι το «φιάσκο» με την αγορά των 24 μαχητικών Α/Φ Rafale και των 4 φρεγατών Belharra σε ό,τι αφορά τις βιομηχανικές επιστροφές που έπρεπε ν’ απαιτηθούν. Από την προμήθεια αυτή, ύψους 7-8 δισ., η Ελλάδα δικαιούτο, αναντίρρητα, το 25% τουλάχιστον, δηλαδή περί τα 2 δισ. Με αυτά η αμυντική βιομηχανία θα ανέπνεε και, το σπουδαιότερο, θα είχαμε εισαγωγή τεχνολογίας. Η μεν Dassault των Α/Φ δίδει μηδενικές επιστροφές και η GΝ υποσχέθηκε γύρω στο 25%, αορίστως, για την 4η φρεγάτα.
Οι τρεις πρώτες προσφέρθηκαν προς δόξαν της ελληνογαλλικής φιλίας! Κλείνω με την εξής πληροφόρηση:
Το εξοπλιστικό θαύμα της Τουρκίας επετεύχθη διότι, βασικά, ο κ. Ταγίπ Ερντογάν, από το 2004, επέβαλε τις εξής αρχές:
• Διορισμός ως υφ. Εξοπλισμών τεχνοκράτη (επιλογή με υποβολή φακέλου).
• Διορισμοί προέδρου και CEO εταιρειών, τεχνοκρατών με αυστηρή επιλογή.
• Ελάχιστη βιομηχανική επιστροφή πάσης συμπαραγωγής ή αγοράς 30% τουλάχιστον (αργότερα έγινε 50%).
Τα παραπάνω αναφερόμενα στοιχεία είναι απολύτως ακριβή και αποδέχομαι κριτική διαλόγου.
Θέλουμε πολύ δρόμο ακόμη και πολιτική βούληση, που μέχρι τούδε δεν έχει υπάρξει, για να αλλάξει κάτι στις αμυντικές βιομηχανίες που φυτοζωούν.
*Υπ/γος ε.α. Αναλυτής Αμυντικών Θεμάτων, Συγγραφέας
