Kύριε διευθυντά
Στο άρθρο του στην «Καθημερινή» (φ. 3/1) με τίτλο «Οταν η αγιογραφία υποκαθιστά την ιστορία», ο διακεκριμένος καθηγητής Α.Ν. Χατζής ασκεί κριτική για το χειροκρότημα στο τέλος της ταινίας. Κατά τη γνώμη μου, η κριτική αυτή είναι επιφανειακή και προφανώς προσωπική εκτίμηση. Είναι πιο πιθανό να εκφράζει την απογοήτευση των θεατών από το παρόν πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα. Τα τελευταία 15 χρόνια κυβερνήθηκε η χώρα μας από σχεδόν το πλήρες φάσμα των πολιτικών της δυνάμεων, που την έφθασαν στο χείλος της απόλυτης καταστροφής. Οι θεατές χειροκρότησαν τον Καποδίστρια για την ανιδιοτέλειά του και την τεράστια και επιτυχημένη συμμετοχή του στη θεμελίωση των θεσμών σε μια χώρα που αναστήθηκε μετά 400 χρόνια τυραννίας. Ισως αυτό το μήνυμα να θέλουν να στείλουν στους εκλεγμένους άρχοντες του τόπου…
Η σχέση του Καποδίστρια με την κόμισσα Στούρτζα-Εντλινγκ παρουσιάζεται από τον κ. Χατζή σαν μελοδραματικό Αρλεκιν.
Αλλά έτσι δεν ήταν για τους άμεσα ενδιαφερόμενους την εποχή εκείνη; H Ρωξάνδρα Στούρτζα γράφει στο τέλος της ζωής της: «Ιωάννη! Δεν υπήρξες ποτέ εραστής μου!… Τώρα, όμως, που η ζωή μου τελειώνει, μπορώ να σου ειπώ: Είσαι ο μοναδικός άνδρας που αγάπησα βαθιά και αιώνια. Ποτέ δεν αγάπησα άλλον, σε όλη μου τη ζωή!…».
Επίσης, στο εν λόγω άρθρο γίνεται μια υποβάθμιση της πολύ σημαντικής προσφοράς του Καποδίστρια στη διατήρηση της ανεξαρτησίας και της ουδετερότητας της Ελβετίας μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους. Οι Ελβετοί πάντως έχουν τιμήσει τον Καποδίστρια με την εν ζωή ανακήρυξή του σε πολίτη της Λωζάννης και της Γενεύης, με δύο προτομές και το όνομά του έχει δοθεί σε κεντρικό δρόμο της Λωζάννης και της Γενεύης. Αυτή η σημαντική προσφορά του καταγράφεται και στην ιστοσελίδα της Ελβετικής ομοσπονδίας: (https://www.eda.admin.ch/countries/greece/en/home/switzerland-and/ioannis-kapodistrias.html)
Είναι αξιοσημείωτο ότι η αποκάλυψη της προτομής του στη Λωζάννη το 2009 έγινε παρουσία του υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας, της υπουργού Εξωτερικών της Ελβετίας, της δημάρχου της Λωζάννης και άλλων, χωρίς καμία παρουσία του επίσημου ελληνικού κράτους.
Ο Καποδίστριας μπορεί να μη σπούδασε τον Γιωργάκη Μαυρομιχάλη αλλά η χρήση του ονόματος είναι προσχηματική. Είναι απόλυτα τεκμηριωμένο ότι σπούδαζε πολυάριθμους άλλους νέους της εποχής του.
Οπως όμως ο κ. καθηγητής αναφέρει, το κινηματογραφικό έργο του κ. Σμαραγδή δεν είναι ιστορικό ντοκιμαντέρ αλλά κινηματογραφικό έργο. Απλώς βασίζεται σε ιστορικά γεγονότα που διαδραματίσθηκαν πριν από 200 χρόνια περίπου.
*FRCS, PhD (Imperial College, Ομότιμος Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής, ΕΚΠΑ, Διευθυντής Αγγειοχειρουργικής Κλινικής, Νοσοκομείο Mediterraneo, Αθήνα
