Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της «Καθημερινής» της Κυριακής 21/12/2025, στο άρθρο του με τίτλο «Τα σύνορα της χώρας και της ανθρωπιάς» ο κ. Χαρίδημος Κ. Τσούκας αναφέρεται στο χρέος μας απέναντι στους μετανάστες. Χαίρομαι γιατί ο κ. Τσούκας μας το θυμίζει. Ναι, σαν χριστιανοί πρέπει να βλέπουμε τους μετανάστες σαν αδελφούς μας. Είναι πράγματι αδελφοί μας, ανεξάρτητα αν είναι μαύροι ή άσπροι, άνδρες ή γυναίκες, χριστιανοί ή αλλόπιστοι. Συμφωνώ ότι αυτή θα πρέπει να είναι η στάση μας απέναντί τους.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα σύνορά μας θα καταργηθούν και ο οποιοσδήποτε ξένος θα μπορεί να μπαίνει ανενόχλητος και χωρίς έλεγχο. Σύνορα υπάρχουν και η κυβέρνηση έχει χρέος να τα φυλάει. Να ψηφίζει και να εφαρμόζει αυστηρούς νόμους προς την κατεύθυνση αυτή. Να περιφρουρεί την εθνική οντότητα της χώρας, όπως αυτή υπάρχει τις τελευταίες χιλιετίες. Να συνεχίσει να επιστρέφει στις χώρες τους όσους οικονομικούς ή άλλους μετανάστες μπαίνουν παράνομα στην Ελλάδα. Αυτοί, σαν νέοι άνθρωποι και δραστήρια στοιχεία οι περισσότεροι, να επιστρέφουν στις πατρίδες τους. Να εργασθούν εκεί για να βελτιώσουν το στρεβλό κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον που τους ανάγκασε να φύγουν. Τόσο όμως αυτοί, όσο και οι άλλοι, όσοι προσωρινά ή μόνιμα μένουν στην Ελλάδα, δεν παύουν να είναι αδελφοί μας και σαν τέτοιους πρέπει να τους βλέπουμε. Χωρίς ρατσισμό ή προκατάληψη. Οχι σαν φτηνό εργατικό δυναμικό, αλλά σαν αδέλφια που ζητούν να τα βοηθήσουμε. Ο κ. Τσούκας στο άρθρο του κάνει τη διάκριση αυτή. Απλώς την τονίζω.
Καλά Χριστούγεννα, λοιπόν, σε όλους! Ντόπιους ή ξένους, Ελληνες ή μετανάστες.
*Ιατρός
Απάντηση
Ευχαριστώ τον κ. Μάνεση για τα σχόλιά του. Θα ήθελα να διευκρινίσω δύο πράγματα. Πρώτον, στο πρώτο ήμισυ του άρθρου εξηγώ γιατί οι δημοκρατικές κυβερνήσεις είναι υποχρεωμένες να προστατεύουν τα σύνορα και, συνεπώς, να επιβάλλουν τους δέοντες περιορισμούς σε μεταναστευτικές ροές. ∆εν διαφωνώ, συνεπώς, με τον κ. Μάνεση επ’ αυτού. ∆εύτερον, αυτό που κυρίως ήθελα να καταδείξω είναι ότι ο χριστιανός πολίτης είναι αδύνατον να εξαλείψει την ένταση μεταξύ της απροϋπόθετης φιλαλληλίας που υποδεικνύει η πίστη του και της ανάγκης για έλεγχο των συνόρων που επιβάλλει η κρατική διακυβέρνηση. Η ανθρώπινη τάση είναι να θέλουμε να εξαλείψουμε τη δυσαρμονία (την ένταση) που βιώνουμε και σε αυτή την τάση θεωρώ ότι δεν πρέπει να ενδώσουμε. Οι χριστιανικές ή ανθρωπιστικές αξίες παρέχουν τον ηθικό έλεγχο των εθνοκρατικών πράξεών μας. Ναι, να προστατεύουμε τα σύνορά μας αλλά πάντα να διερωτόμαστε αν το πράττουμε με τον σωστό τρόπο. Να μην εθελοτυφλούμε στο δράμα των μεταναστών και να αναρωτιόμαστε τι κάνουμε ως οργανωμένες πολιτικές κοινότητες διεθνώς για να το απαλύνουμε. Οι αντίστοιχες ερωτήσεις μάς κρατάνε σε εγρήγορση – ένα γνωστικό προνόμιο που μόνο οι φιλελεύθερες δημοκρατίες επιτρέπουν στον εαυτό τους.
Χαρίδημος Κ. Τσούκας
