Κύριε διευθυντά
Τα μπλόκα των αγροτών δεν με επηρεάζουν, αφού λόγω της ηλικίας μου αποφάσισα να περάσω τις γιορτές στο ζεστό περιβάλλον του σπιτιού μου στην Αττική. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν με προβληματίζουν. Είναι ξεκάθαρο ότι η δυναμική της κινητοποίησης οφείλεται στο γεγονός της αποτελεσματικής δραστηριότητας του ΚΚΕ. ∆εν θα περίμενα βέβαια από το ΚΚΕ να σκεφτεί, ότι με τα μπλόκα θίγονται τα ζωτικά συμφέροντα όλων των άλλων κλάδων, αρκεί που θίγεται το Κεφάλαιο. Αθελά μου ανατρέχω σε παλιές αναμνήσεις πίσω στο ακαδημαϊκό έτος 1974-75, την πρώτη χρονιά μετά τη χούντα. Τότε είχαν αδειάσει τα πανεπιστήμια από πολλούς καθηγητές που στάλθηκαν στο Πειθαρχικό, άλλοι σαν πραγματικοί συνεργάτες της χούντας και μερικοί με ψευδείς καταγγελίες συναδέλφων τους που ήθελαν να τους βγάλουν από τη μέση. Πολλοί από την τελευταία κατηγορία γύρισαν πίσω στη θέση τους. Αλλοι δυστυχώς δεν τα κατάφεραν. Τότε προσλήφθηκα σε ένα ΑΕΙ σαν ειδικός επιστήμων, λέκτορας θα λέγαμε σήμερα. Αναπλήρωνα έναν καθηγητή που ήταν από παλιά και φίλος μου και είχα, πάντα το θυμάμαι, την ανεκτίμητη βοήθεια της βοηθού του, η οποία ακολούθησε επιστημονική καριέρα φθάνοντας, δικαίως, στην ανώτατη βαθμίδα. Βασιζόμουν σε ένα για την εποχή του απηρχαιωμένο σύγγραμμα –το ίδιο που είχα διαβάσει πριν από 20 χρόνια σαν φοιτητής– και η προφορική μου διδασκαλία ήταν ασφαλώς διαφορετική και σύγχρονη για την εποχή, όπως είχα διδαχτεί στις μεταπτυχιακές σπουδές μου στο εξωτερικό. Θα πρέπει να υπήρχε καλή αποδοχή, αν κρίνω από το γεγονός ότι το μεγάλο κεντρικό αμφιθέατρο του ιδρύματος παρέμεινε γεμάτο μέχρι τέλους της χρονιάς. Στο τέλος κάθε μαθήματος ενημέρωνα τους ακροατές μου για το θέμα του επόμενου μαθήματος και παρέπεμπα σε συγκεκριμένο κεφάλαιο. Καλόν θα ήταν να έκαναν μια ανάγνωση. Στο τέλος ενός μαθήματος με πλησίασε μια ομάδα και ζήτησε να μου μιλήσει. Επί λέξει μου είπαν: Κύριε καθηγητά, εμείς απολαμβάνουμε την παράδοσή σας. Μη μας λέτε να διαβάζουμε βιβλία. Τα βιβλία με το περιεχόμενό τους ενισχύουν το Κεφάλαιο. Εμείς με τη δράση μας θα καταστρέψουμε πρώτα το Κεφάλαιο και τότε θα διαβάσουμε τα κατάλληλα βιβλία. Τους απάντησα ότι δυσκολεύομαι να αποδεχτώ την άποψή τους, χωρίς να καταστώ λιγότερο δημοφιλής. Δεν θα μπορούσα να συγχαρώ τους αγρότες μας σήμερα για την προσπάθειά τους. Τελικά το Κεφάλαιο δεν πρόκειται να πεθάνει, πολλοί όμως εργαζόμενοι άλλων κλάδων θα δουν τον δικό τους βιοπορισμό να επηρεάζεται αρνητικά. (Για τις αμαρτίες της σημερινής κυβερνήσεως, όρα την επιστολή μου «Οι κουτόφραγκοι και ο ΟΠΕΚΕΠΕ (μας)», «Η Καθημερινή», 12/6/2025, σελ. 12).
