Κύριε διευθυντά
Τα «μπλόκα» των αγροτών, με βάση τις δηλώσεις παραγόντων της παραγωγής, είναι βλαπτικά για όλους, ακόμα και για τους αγρότες, και γι’ αυτό μη νόμιμα. Οι αγρότες δηλώνουν και όχι μόνον, γιατί έχουμε και κόμματα με τις ίδιες απόψεις, πως ασκούν δημοκρατικό δικαίωμα, άρα νόμιμο κατά Σωκράτη, και απαιτούν τον τερματισμό της κρατικής καταστολής και του αυταρχισμού. Παρά ταύτα, το κλείσιμο των δρόμων δεν είναι απαλλαγμένο αυταρχικότητας και δεν θεωρείται κατά το δημοκρατικό πολίτευμα δημοκρατικό, γιατί κατά την άσκησή του περιορίζει τα δικαιώματα των υπολοίπων. Τέτοια δικαιώματα ακμάζουν στο ρεπουμπλικανικό πολίτευμα της res Publica, που λανσάρεται για δημοκρατία, και είναι, κατά κανόνα, δικαιώματα των ισχυρών.
Τα αιτήματα των αγροτών, κτηνοτρόφων και μελισσουργών είναι πολλά και δίκαια, μόνον που δεν είναι όλα υλοποιήσιμα. ∆εν υπάρχουν οι κατάλληλοι θεσμοί. Για παράδειγμα, οι ελάχιστες εγγυημένες τιμές των προϊόντων που να καλύπτουν το κόστος της παραγωγής και να αφήνουν και εισόδημα βιοπορισμού δεν μπορούν να υπάρξουν σε απουσία του κατάλληλου θεσμού (βλ. Καταναλωκρατία, στο «Δούρειος Ιππος της Δημοκρατίας», εκδόσεις Αμμων) και σε μια αγορά που δεν είναι ελεύθερη.
Υπάρχουν και αιτήματα που υπονομεύουν την ικανοποίηση άλλων και είναι αντιγραφή θέσεων «προοδευτικών» πολιτικών κομμάτων, που, κατά κανόνα, αποτελούν τους νεκροθάφτες της δημοκρατίας, όπως η μείωση του ΦΠΑ ή η κατάργησή του. Θέσεις που στην πράξη ευνοούν τους πλουσίους και αφήνουν τα ταμεία με ανεπάρκεια πόρων για ικανοποίηση αναγκών του κοινωνικού κράτους. Ενώ ο ΦΠΑ και ο φόρος στα καύσιμα αποτελούν ιδανικά μέσα για δικαιότερη κατανομή του παραγόμενου πλούτου. «Quo Vadis» αγαπητοί αγρότες;
*πρώην υπουργός Γεωργίας
