Κύριε διευθυντά
Πρωτογενής τομέας σημαίνει δουλειές που κατά κανόνα είναι για τους άλλους. Βρείτε μου έναν που να ονειρεύεται να δει τα παιδιά του να σταδιοδρομούν ως αγρότες ή κτηνοτρόφοι. Σαν δεύτερη δουλειά, συμπλήρωμα της πρώτης, κατά προτίμηση στο ∆ημόσιο, ίσως ναι, αλλά σαν κύρια όχι. Περιφρονημένα άλλοτε επαγγέλματα προϋποθέτουν σήμερα υψηλή βαθμολογία στις Πανελλαδικές και γλωσσομάθεια. Ο πρωτογενής τομέας όμως έμεινε εκτός και λειτουργεί ακόμη με γνώμονα την κληρονομική παράδοση και εμπειρία, τη νοοτροπία του «άσε εγώ ξέρω», την αντιγραφή και τις επιδοτήσεις που από κοινοτική ενίσχυση για τη συγκράτηση των τιμών κατέληξαν σε κεκτημένο δικαίωμα και απαιτητό εισόδημα. Χωρίς επιμόρφωση, χωρίς ειδίκευση, χωρίς καμία πρωτοπορία.
Επιπλέον, οι αποκλεισμοί των δρόμων από τους αείποτε αδικημένους ξωμάχους βγάζουν και έναν ταξικό ρατσισμό που είναι σε λήθαργο αλλά ξυπνάει τέτοια εποχή κάθε χρόνο και συνοψίζεται στον αφορισμό: Μα είναι δυνατόν οι αγρότες να έχουν ακριβό αυτοκίνητο; Μακάρι να ήταν έτσι, και η ενασχόληση με τα χωράφια και τα πρόβατα να εγγυούνταν ένα ζηλευτό επίπεδο ζωής ακόμη κι αν αυτό σηματοδοτείται από ένα ακριβό αυτοκίνητο. Δικαίωμα που θεωρείται αδιαμφισβήτητο για κάποια άλλα αφανή ή λαμπερά επαγγέλματα, που όμως δεν προσθέτουν τίποτε στην εθνική οικονομία. Θεωρώ ότι θα ήταν πολύ χρήσιμη η άμεση εφαρμογή ενός προγράμματος Erasmus. Αλλιώς θα πορευόμαστε με το «Πας γαρ ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται» (Ματθ. 7:7-8). Οσο για την ΟΠΕΚΕΠΕιάδα, μηδέν άγαν ή τίποτε σε υπερβολή. Τρανό παράδειγμα η εξεταστική επιτροπή για την εξιχνίαση του σκανδάλου που εξελίχθηκε σε ένα υβριδικό προϊόν τηλεοπτικού θεάματος με ρεκόρ τηλεθέασης, κάτι μεταξύ τραγωδίας και επιθεώρησης (Φραπές μαινόμενος), με πολιτικούς σε ρόλο ανακριτή ως «ταύρους εν υαλοπωλείω». Ουδέποτε άλλοτε αυτός ο θεσμός υπέστη τέτοια αποσοβαροποίηση. Ευτυχώς που υπάρχουν οι γελοιογράφοι.
*Συνταξιούχος μηχανικός, Καβάλα
