Κύριε διευθυντά
Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον τη συνέντευξη του φίλου και συναδέλφου Ανδρέα Κούρκουλα στον συντάκτη σας Νικόλα Ζώη, σχετικά με το θέμα της σύνδεσης του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, που είχε πρωτοακουστεί το 2019 σε επίπεδο προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης και ευτυχώς δεν ευδοκίμησε. Χωρίς καμία ένσταση συμφωνώ απόλυτα με τις προτάσεις του «νεαρού» συναδέλφου μου και κοντά σ’ αυτές θα ήθελα να προσθέσω κι εγώ κάποιες δικές μου.
Μια από αυτές θα ήταν να μεταφερθεί στο συγκρότημα της Πατησίων η Ιστορική Βιβλιοθήκη του ΕΜΠ που περιλαμβάνει περίπου 600.000 τόμους βιβλίων και μεγάλο αριθμό περιοδικών, χαρτών και χαρακτικών (κάποια από τα τελευταία μάλιστα ήταν δώρα της ∆ουκίσσης της Πλακεντίας προς τον Τσέντερ το 1840 προς χρήση των σπουδαστών του Σχολείου των Τεχνών). Ενα σημαντικό επίσης αριθμό βιβλίων περιλαμβάνει και η ιστορική βιβλιοθήκη της Σχολής Αρχιτεκτόνων.
Σήμερα και οι δύο βιβλιοθήκες λειτουργούν μόνο μια μέρα την εβδομάδα στου Ζωγράφου, ενώ θα μπορούσαν να λειτουργούν καθημερινά.
Θα μπορούσαν επίσης να στεγαστούν στο συγκρότημα οι συλλογές των διδακτορικών διατριβών, τα αρχεία των Σχολών (ερευνητικές εργασίες, εκλογές καθηγητών, μαθητολόγια, διαχρονικά προγράμματα σπουδών κ.λπ.).
Οσο για τις μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις θα μπορούσε εκτός από την έκθεση των πορτρέτων των καθηγητών που στεγάζονταν άλλοτε στο κτίριο της Πρυτανείας, να οργανωθούν εκθέσεις σε συνεργασία με την Εθνική Πινακοθήκη, τη ∆ημοτική Πινακοθήκη και το Εθνικό Θέατρο, που διαθέτουν σημαντικό αρχείο σχεδίων του Ερνστ Τσίλλερ και φυσικά με το Αρχείο Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής του Μουσείου Μπενάκη που ιδρύθηκε με πρωτοβουλία των Χαρ. Μπούρα, Μ. Μπίρη, Αρ. Παπανικολάου Κρίστενσεν και εμένα, με την αμέριστη συμπαράσταση του τότε διευθυντή του Μουσείου Αγγελου ∆εληβοριά και σήμερα έχει συγκεντρώσει πάνω από 200 αρχιτεκτονικά αρχεία, ξεκινώντας από το αρχείο των αποτυπώσεων του Αγίου Ορους του Παύλου Μυλωνά, τα πρώτα σχέδια των Αθηνών των Κλεάνθη και Σάουμπερτ, το αρχείο του αρχιτέκτονα και διευθυντή του Πολυτεχνείου Λύσανδρου Καυταντζόγλου, πολλών καθηγητών του ιδρύματος, ξεκινώντας από τον Αλ. Νικολούδη, τον Δ. Πικιώνη, τον Ν. Μητσάκη, τον Ι. Κουμανούδη, τους Κων/νο και Κυπριανό Μπίρη, τον Θ. Βαλεντή, τον Γιάννη Δεσποτόπουλο, τον Α. Αραβαντινό, τον Κ. Δεκαβάλα και αρκετούς ακόμη, καθώς και των καθηγητών του Αριστοτελείου Δ. Φατούρου και Θαλή Αργυρόπουλου. Και φυσικά ένα πολύ σημαντικό αριθμό αρχιτεκτόνων της περιόδου του Μεσοπολέμου μέχρι και σήμερα.
Θα μπορούσε επίσης να οργανώσει και εκθέσεις αρχιτεκτονικών οργάνων (μια τέτοια έκθεση που είχε οργανωθεί το 2015 με τίτλο «Το εργαστήριο του αρχιτέκτονα» με παλαιότερο έκθεμα το ξύλινο ταξιδιωτικό κιβώτιο με τα όργανα σχεδίασης του Λυσ. Καυταντζόγλου, είχε σημειώσει μεγάλη επιτυχία). Και φυσικά και οργάνων τοπογραφικών, χοροβάτες διαφόρων τύπων, κλισιμετρικά όργανα, χωροστάθμες, αλφάδια κ.λπ.
Είμαι βέβαιη ότι κάποιες παρόμοιες εκδηλώσεις θα οδηγήσουν στην προσφορά πλούσιου υλικού από ιδιώτες.
Και όπως σε όλα τα μουσεία θα μπορούσε το Μουσείο του Πολυτεχνείου να έχει το δικό του βιβλιοπωλείο με μονογραφίες (τα τελευταία χρόνια ο αριθμός τους έχει αυξηθεί πολύ καθώς έχει ταυτόχρονα αυξηθεί και ο αριθμός των ιστορικών της αρχιτεκτονικής) και ίσως ίσως και ένα δικό μας καφενείο.
Κάποιες από αυτές τις προτάσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν εύκολα και γρήγορα και χωρίς μεγάλο κόστος.
Μακάρι να πραγματοποιηθούν και να αξιοποιήσουμε έτσι το σχολείο μας.
*Ομότιμη καθηγήτρια ΕΜΠ
