Κύριε διευθυντά
Με τις πρόσφατες βροχές στη δυτική Ελλάδα η πρώην λίμνη της Αγουλινίτσας πλημμύρισε ξανά, το αντλιοστάσιο λειτουργεί περιστασιακώς και οι καλλιέργειες (βαμβάκι και φιστίκι) καταστράφηκαν. Η αγορά όμως γέμισε με χέλια, τα οποία επιμένουν να επιστρέφουν στην πατρογονική τους εστία διανύοντας χιλιάδες ναυτικά μίλια (από τις Βερμούδες στον Ατλαντικό), παρότι η λίμνη αποξηράνθηκε πριν από μισόν αιώνα! Για τον προσανατολισμό τους τα χέλια επωφελούνται από το μαγνητικό πεδίο της γης! Επίσης τα αποδημητικά νεροπούλια (μπάλιζες, νερόκοτες, τουρλίδια, ψαροφάγοι κ.λπ.) με ενσωματωμένες βιολογικές πυξίδες, στο ταξίδι τους από τη βόρεια Ευρώπη προς θερμότερα κλίματα, κάνουν για ανεφοδιασμό μια βιαστική στάση στην πρώην λίμνη, όπου oι κυνηγοί τα σκοτώνουν ανηλεώς…
Η άγρια ζωή ζητά τα δικαιώματά της στη φύση. Oσο για τους αργόσχολους παρατηρητές αυτού του αέναου πηγαινέλα πριν μπει ο χειμώνας, ταιριάζει ο στίχος του ποιητή: Ασε το φθινόπωρο γύρω σου να στρώσει τ’ άνθη τα στερνά…
*Επιτάλιον Ηλείας
