Κύριε διευθυντά
Οσον αφορά το υδάτινο αποθεματικό της χώρας το πρόβλημα βρίσκεται κυρίως από τη Θεσσαλία και κάτω. Και η λύση του λέγεται Αχελώος. ∆ηλαδή τα χιόνια του ορεινού όγκου της Πίνδου, τα οποία σταθερά μειώνονται. Από τον Αχελώο, παρ’ όλα αυτά, ζητάμε να κάνει τρία πράγματα. Να συντηρήσει τις λίμνες των φραγμάτων που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια. Να ποτίσει τη ∆υτική Ελλάδα. Να ξεδιψάσει την Ανατολική Στερεά που περιλαμβάνει ολόκληρη την Αττική. Για τα οποία, τα χιόνια της Πίνδου, συνεχώς μειούμενα, σύντομα δεν θα επαρκούν.
Παρά την αναμφισβήτητη αυτή σκληρή πραγματικότητα, από την πίσω πόρτα (λόγω του φράγματος της Μεσοχώρας) επιδιώκεται και πάλι να υδροδοτηθεί από τον Αχελώο ο κάμπος της Θεσσαλίας. Για να μπορέσει να συνεχίσει να καλλιεργεί βαμβάκι, αφού οι γεωτρήσεις στα 600+ μέτρα βγάζουν αλατόνερο. Γιατί είναι μια εύκολη (δηλαδή ξεκούραστη), μηχανική καλλιέργεια, το προϊόν της οποίας μάλιστα επιδοτείται γιατί βγαίνει ακριβό. Και για την αντικατάσταση της οποίας καταβάλλονται εδώ και πολλά χρόνια επιδοτήσεις, χωρίς, μαγικά, τα στρέμματα να μειώνονται. (Και ορθά επισημαίνεται ότι η ευκαιρία ανασχεδιασμού λόγω «Daniel» πήγε χαμένη.)
Ενώ λοιπόν εξακολουθούμε να σχεδιάζουμε με βάση τα χιόνια της Πίνδου με την παλιά αντίληψη των συνθηκών, 30 ή 40 χρόνων, δεν βλέπουμε τι πράγματι συμβαίνει εδώ και τρία ή τέσσερα χρόνια.
Και αυτό που συμβαίνει είναι ότι αυξάνονται οι βροχοπτώσεις και μάλιστα οι βίαιες. Το βλέπουμε σαν πρόβλημα. Αλλά όπως λένε οι Αμερικανοί, «Υπάρχει πάντα μια ευκαιρία μέσα σ’ ένα πρόβλημα». Αντί λοιπόν το νερό της βροχής να μας καταστρέφει, καλύτερα είναι να το μαζεύουμε. Αυτό όμως απαιτεί αλλαγή στρατηγικής.
Για να μην πολυλογώ, στην Κύπρο που δεν χιονίζει ποτέ και που βρέχει σπάνια, κάθε μικρό φαράγγι που προσφέρεται έχει ένα μικρό φράγμα κατακράτησης των ομβρίων (όπως μου επισήμανε φίλος μου, παλιός μηχανικός φραγμάτων). Τέτοια έργα μπορούν να προσδιοριστούν και να σχεδιαστούν εύκολα και να αρχίσουν να κατασκευάζονται σύντομα.
Και, ίσως να δικαιολογείται η μερική χρηματοδότησή τους από την Ε.Ε., με κονδύλια που προορίζονται για την αντιμετώπιση και την πρόληψη των φυσικών καταστροφών.
