Κύριε διευθυντά
Οπως ξέρουμε όλοι –αν και επιλέγουμε πολλές φορές να το ξεχνάμε–, η κάθε κυβέρνηση δεν έχει δικά της χρήματα, διαχειρίζεται τα χρήματα του δημοσίου, δηλαδή τα χρήματα του συνόλου των Ελλήνων πολιτών. Κατά συνέπειαν οποιαδήποτε κυβερνητική παροχή γίνεται δαπάναις και εκ χρημάτων όλων μας, διότι όλοι εμείς είμαστε το κράτος.
Τούτων δοθέντων, η αξίωση των παραγωγών αγροτών να επιβαρυνθούμε όλοι, δηλαδή και εμείς οι καταναλωτές, μέρος του κόστους της δικής τους παραγωγής (την οποία θα «αγοράσουμε» και θα καταναλώσουμε) είναι εξόφθαλμα παράλογη και αδικαιολόγητη. Το εκάστοτε συνολικό κόστος παραγωγής περιλαμβάνεται «αυτομάτως» στο τελικό τίμημα του προϊόντος.
Αυτό συμβαίνει πάντα και, όταν συντρέχει περίπτωση, οι παραγωγοί είτε περιορίζουν το κόστος παραγωγής είτε αυξάνουν τις τιμές των προϊόντων τους. Τυχόν σχετικές κρατικές παροχές αποτελούν καθαρά ανεπίτρεπτες ευκαιριακές απομυζήσεις για αυτούς που τις διεκδικούν και τις λαμβάνουν και ψηφοθηρικές παραχωρήσεις από εκείνους που τις χορηγούν και τις καταβάλλουν.
