Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της 25ης Νοεμβρίου δημοσιεύθηκε επιστολή με τίτλο «Ισως ο Τραμπ να διάβασε την επιστολή μου…», όπου ο επιστολογράφος επιχαίρει διότι το ειρηνευτικό σχέδιο του Τραμπ για την Ουκρανία προβλέπει την παραχώρηση του Ντονμπάς στη Ρωσία, όπως και ο ίδιος είχε προτείνει σε επιστολή του τον Μάιο του 2022. Στην εν λόγω μάλιστα επιστολή προέβλεπε ότι η παράδοση αυτή θα ήταν εν τοις πράγμασι προσωρινή, διότι η Ρωσία θα εκλιπαρούσε μελλοντικά την άρση των κυρώσεων επιστρέφοντας το Ντονμπάς.
Και ως πρώτο μεν σκέλος, περί αμαχητί παραδόσεως προς αποφυγήν του πολέμου και της αιματοχυσίας, να επισημάνω ότι κατά κανόνα ο επιτιθέμενος είναι στρατιωτικά ισχυρότερος και η επικράτησή του στο τέλος είναι η πιθανότερη έκβαση. Αλίμονο αν τα έθνη παρεδίδοντο αμαχητί στον ισχυρότερο εχθρό. Αυτό θα απεθράσυνε τον εχθρό που θα διεκδικούσε τα πάντα. Αλλωστε, ο αρχικός στόχος της Ρωσίας ήταν η κατάληψη όλης της Ουκρανίας και μόνο η ηρωική αντίσταση των Ουκρανών την έχει οδηγήσει στη διεκδίκηση του ελάσσονος στόχου, δηλαδή του Ντονμπάς.
Αλλά της πρακτικής σπουδαιότητος της αντίστασης προηγείται ίσως η αξιακή της σημασία. Υπάρχουν άυλα αγαθά, όπως ο πατριωτισμός, η ανδρεία, η εθνική περηφάνια, και πάνω από όλα η ελευθερία και μαζί της βέβαια η δημοκρατία, για τις οποίες άξιζε να δώσουν τη ζωή του οι Ουκρανοί, όπως τόσες και τόσες φορές έκαναν τα τέκνα της Ελλάδος, με την πεποίθηση ότι «είς οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης».
Οσον δε αφορά στην εκτίμηση του επιστολογράφου ότι οι Ρώσοι θα αποχωρούσαν μελλοντικά οικειοθελώς υπό το βάρος των κυρώσεων (που βεβαίως θα είχαν αρθεί στο πλαίσιο μιας ειρηνευτικής συνθήκης), αδυνατώ να αποφανθώ ως μη ασχολούμενος με το λογοτεχνικό είδος της επιστημονικής φαντασίας.
