Κύριε διευθυντά
Είμαστε μια ολιγομελής ομάδα φίλων ποδηλατικού τουρισμού, που απολαμβάνουν με χαμηλούς ρυθμούς τα θέλγητρα της φύσης. Κατ’ εξαίρεση τις προάλλες αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε από το ΣΕΦ για να απολαύσουμε την αθηναϊκή Ριβιέρα. Στην αρχή προσπαθήσαμε να διακρίνουμε πού βρίσκεται ο νέος ποδηλατοδρόμος, χωρίς επιτυχία. Επειδή όμως οι βετεράνοι ποδηλάτες δεν απογοητεύονται και βρίσκουν στο πλαίσιο της περιπέτειας εναλλακτικές διαδρομές, μακριά από το οδόστρωμα, συνεχίσαμε την πορεία μας πάνω από τα πεζοδρόμια. Κατάπληκτοι, αποφεύγαμε εμπόδια όπως γυαλιά, εξέχουσες βίδες στο πεζοδρόμιο, κορμούς κομμένων δένδρων, στάσεις λεωφορείων. Περάσαμε από στάσεις τραμ που οι αποβάθρες είχαν διάβαση από τη μία πλευρά, ενώ από την άλλη σκαλοπάτι σοβαρού ύψους δίνοντάς μας την ευκαιρία για ένα εντυπωσιακό σλάλομ, διαβάσεις για ΑμεΑ που κατέληγαν κυριολεκτικά πάνω στις γραμμές του τραμ. Οταν φτάσαμε στο ύψος του Ελληνικού, το σκηνικό άλλαξε. Τα πεζοδρόμια ήταν καλυμμένα από παχύ στρώμα άμμου λόγω των έργων, προκαλώντας μας δάκρυα και κάνοντάς μας να αναρωτιόμαστε αν τα δάκρυα ήταν λόγω της άμμου που ανασήκωναν οι τροχοί μας ή αυτών που υπόσχονταν οι διαφημιστικές πινακίδες του έργου. Κάποια στιγμή αναγκαστήκαμε να μπούμε και σε γραμμές του τραμ χαιρετώντας τους οδηγούς, αν και δεν ήμασταν σίγουροι για τον καλοπροαίρετο χαιρετισμό από την πλευρά τους.
Συναντήσαμε και πλήθος άλλων ποδηλατών όπως και δρομέων. Στην επιστροφή μας κάναμε και στάση στο Ιδρυμα Νιάρχος, που λόγω πληθώρας ιδιόκτητων ποδηλάτων έχει καταλάβει όλα τα ποδηλατικά πάρκινγκ αφήνοντας ένα για τους επισκέπτες, το οποίο έχουν καταλάβει προ πολλού εγκαταλελειμμένα από ιδιώτες ποδήλατα.
