Κύριε διευθυντά
Θα ήθελα να ήξερα ποιος ήταν αυτός που πρότεινε στον Αλέξη Τσίπρα να βαφτίσει το βιβλίο του «Ιθάκη». Ηταν άραγε φίλος ή εχθρός; Ενα όνομα τόσο βαρύ, τόσο φορτωμένο από το πασίγνωστο ποίημα του Καβάφη. Αν απομονώσει κανείς κάποιους στίχους είναι σαν ο Αλεξανδρινός ποιητής να στέλνει στον συμπαθή πολιτικό τις συμβουλές του και τις υποθήκες του γραμμένες έναν αιώνα πριν (1911).
Αντιγράφω μερικούς στίχους ανασυνθέτοντάς τους με σεβασμό στο ποίημα και αφιερώνοντάς τους στον Αλέξη Τσίπρα.
«Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη
να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας
τον άγριο Ποσειδώνα, δεν θα συναντήσεις
αν δεν τους κουβαλείς μες στην ψυχή σου
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Πάντα στον νου σου να ‘χεις την Ιθάκη.
Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι
χωρίς αυτήν δεν θα ‘βγαινες στον δρόμο
Αλλα δεν έχει να σε δώσει πια».
Θα μπορούσε να έχει μπει σαν πρόλογος ή σαν επίλογος στο βιβλίο του Τσίπρα ή ίσως σαν μικρό εισαγωγικό σημείωμα, προσφορά από τον πάντα επίκαιρο ποιητή που δεν περιφρονούσε τα εγκόσμια, μα (που) το πατροπαράδοτο ένστικτό του και οι συνθήκες της ζωής τον είχαν διδάξει από νωρίς «να κάνει σωστούς λογαριασμούς»…
*Ομότιμη καθηγήτρια ΕΜΠ
