Κύριε διευθυντά
Οι δημοσκοπήσεις, το τελευταίο διάστημα, φαίνεται να συγκλίνουν στην ενδυνάμωση των αντισυστημικών κομμάτων. Πιστεύω ότι κατά ένα μέρος είναι αποτέλεσμα της άκριτης και με περίσσευμα λαϊκισμού υιοθέτησης, εκ μέρους τους, κάθε συντεχνιακού αιτήματος, καθώς και της συστηματικής υπόθαλψης της ενδημούσης καχυποψίας για τη δικαιοκρατική λειτουργία των θεσμών.
Ο προβληματισμός μου επικεντρώνεται στην έλλειψη δομημένου προγραμματικού λόγου με συνεκτικό όραμα για το μέλλον του τόπου. Αντ’ αυτού κυριαρχεί η ισοπεδωτική άρνηση κάθε μεταρρυθμιστικής πρωτοβουλίας, η αόριστη συνθηματολογία και η κενολογία του βερμπαλισμού, ο ανέξοδος εθνικισμός, καθώς και η τοξικότητα και η μισαλλοδοξία, που αρκετές φορές συνδέονται με τον στιγματισμό του πολιτικού αντιπάλου. Τα στοιχεία αυτά φαίνεται να συγκροτούν την ιδεολογική ταυτότητα και τον πολιτικό, εν πολλοίς, λόγο των αντισυστημικών κομμάτων. Κρίσιμη παράμετρος δεν είναι, μονοδιάστατα, το εκλογικό ποσοστό τους, αλλά το γεγονός ότι η παρουσία τους λειτουργεί παραπλανητικά για ικανή μερίδα της κοινωνίας και αποσαθρωτικά για το δημοκρατικό μας πολίτευμα.
*Αντιπρόεδρος Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ε.τ.
