Κύριε διευθυντά
Διαβάζοντας το δημοσίευμα με τίτλο «Η επόμενη μέρα στο Βυζαντινό Μουσείο» στο φύλλο της 11ης Νοεμβρίου, αναρωτήθηκα γιατί προσάπτουν στην κ. Κατερίνα ∆ελαπόρτα πράγματα χωρίς να τα έχουν ελέγξει πρώτα και χωρίς να της έχουν δώσει τη δυνατότητα, ούτε την ευκαιρία να πει τη δική της άποψη.
Αναρωτήθηκα επίσης γιατί δεν παρουσιάστηκε η λειτουργία του μουσείου την «προηγούμενη μέρα», όπως τη βίωσα εγώ για ένα μακρύ χρονικό διάστημα με την ευκαιρία διοργάνωσης δύο μεγάλων εκθέσεων του αναγνωρισμένου ζωγράφου, συντρόφου και συζύγου μου, Παύλου Σάμιου. Τη μία το 2019 με τίτλο «Broken History» και την άλλη το 2024, με τίτλο «Donum Amicorum», από τη δωρεά έργων του σε μεγάλα μουσεία της Ελλάδας μετά τον θάνατό του.
Ολο αυτό το διάστημα που πηγαινοερχόμουν στο μουσείο για την τελευταία έκθεση του Παύλου διαμόρφωσα προσωπική αντίληψη τόσο για τη διευθύντρια, όσο και για το προσωπικό. Γι’ αυτό αγανάκτησα με όσα ανυπόστατα λέγονται εις βάρος της, ενός ανθρώπου χωρίς καμία επιδίωξη δημοσιότητας, ενός υπαλλήλου που το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να υπηρετήσει και να προσφέρει με ευσυνειδησία, αυταπάρνηση και ακεραιότητα στο κράτος.
Οσο για το προσωπικό του μουσείου και στις δύο εκθέσεις του Παύλου μόνο θετική δεν ήταν η συμπεριφορά τους. Εκανα υπομονή και προσπάθειες και με πάρα πολύ κόπο κατάφερα να ολοκληρώσω κάποια θέματα. Αισθανόμουν ότι δεν είχαν τη διάθεση να γίνουν οι εκθέσεις ώστε να χρεωθεί την όποια αποτυχία η κ. Δελαπόρτα. Το προσωπικό, υπό την ονομασία Επιτροπή Αγώνα, δεν δούλευε, αντίθετα μάλλον εμπόδιζε και προκαλούσε συνέχεια προβλήματα στο στήσιμο της έκθεσης αλλά και στο ίδιο το μουσείο, ενώ η διευθύντρια εργαζόταν ατέλειωτες ώρες υπό δύσκολες συνθήκες, έτρεχε για όλα, για να προλάβει τα πάντα και για να δίνει λύσεις χωρίς την παραμικρή βοήθεια, κάτω από τον συνεχή εκφοβισμό της Επιτροπής Αγώνα.
Τέλος, λυπάμαι πολύ για τον πρωτοφανή, άδικο και ατιμωτικό τρόπο που η υπουργός Πολιτισμού επέλεξε για να απολύσει με ΦΕΚ τη γενική διευθύντρια από τη θέση που η ίδια την τοποθέτησε, διασύροντάς την δημόσια και προσβάλλοντας την προσωπικότητά της. Μια τέτοια ενέργεια προκαλεί δυσμενή εντύπωση σε κάθε αντικειμενικό άνθρωπο, γιατί δείχνει, το λιγότερο, εμπάθεια που αν μη τι άλλο δεν αρμόζει στη θέση της, ούτε στον πολιτισμό που υπηρετεί.
