Κύριε διευθυντά
Στα όσα, ο έγκριτος αρθρογράφος της «Καθημερινής» κ. Σάκης Μουμτζής, έγραψε στις «Αιχμές» την 11-11-2025, θα μου επιτρέψετε να κάνω μερικά σχόλια που αφορούν το σχέδιο Ανάν και την απόρριψή του που έγινε με δημοψήφισμα εκ μέρους της Κύπρου το 2004. Ολα τα πράγματα είναι απλά, είχε πει ο Αϊνστάιν, αρκεί να τα δούμε έτσι, και δεν μπορούν όμως να γίνουν απλούστερα. Οσον αφορά το Κυπριακό, υπάρχουν τρεις απλές αλήθειες:
α) Η πρώτη αλήθεια είναι ότι για την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο το 1974, μεγάλη ευθύνη έφερε και η ελληνική πλευρά αλλά δεν είναι της παρούσης η ανάλυσή τους. Γι’ αυτό στα Ηνωμένα Εθνη τα επιχειρήματά μας ήταν ασθενικά.
β) Η δεύτερη αλήθεια είναι ότι όλη η πολιτική της Ελλάδος αλλά και της Κύπρου διαχρονικά μετά την εισβολή, στηριζόταν στις αποφάσεις του ΟΗΕ. Μια μόνο φορά που ο ΟΗΕ πρότεινε ένα συγκεκριμένο σχέδιο επίλυσης του Κυπριακού, δηλαδή το σχέδιο Ανάν, η ελληνική πλευρά, αφρόνως το απέρριψε, ενώ η Τουρκία το είχε δεχθεί.
γ) Η τρίτη αλήθεια είναι ότι με την προοπτική ένταξης ολόκληρης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση, η νέα πραγματικότητα θα άμβλυνε ή θα εξαφάνιζε όλα τα μειονεκτήματα του σχεδίου Ανάν, διότι το κοινοτικό δίκαιο υπερτερεί του εθνικού.
Ας αναλογιστούμε τι έγινε με τη Βουλγαρία με την οποία είχαμε ανέκαθεν απόλυτη εχθρότητα και τώρα δεν έχουμε ούτε καν «σύνορα», και μακάρι να εντασσόταν και η Αλβανία, ακόμη και η Τουρκία, οπότε όλα τα προβλήματα θα επιλύονταν αυτομάτως.
Ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ανέλυσε πολύ εύστοχα τη θέση αυτή, όπως το αναφέρει ο κ. Μουμτζής, όμως δεν είχε το θάρρος να την υποστηρίξει δημόσια και διάλεξε τελικά τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου. Αλήθεια, σήμερα θα δεχόμασταν μια παρεμφερή λύση, ή προτιμούμε τη διχοτόμηση που είναι πλέον γεγονός; Και κάτι ακόμη: Ηταν μειωμένης εθνικής ευαισθησίας όσοι πολιτικοί υποστήριζαν τότε το σχέδιο Ανάν, όπως ο Σημίτης, η Ντόρα, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Κύρκος αλλά και ο Βασιλείου και ο Κληρίδης;
Ας μη γελιόμαστε, λοιπόν, η βαθύτερη αιτία όλων αυτών είναι οι δύο προαιώνιες πληγές του ελληνισμού, δηλαδή ο διχασμός και ο λαϊκισμός, και όπως εύστοχα είχε πει ο Χρήστος Σαρτζετάκης, ο λαϊκισμός είναι η σύγχρονη μορφή του φασισμού!
*Οφθαλμίατρος, Λάρισα
