Kύριε διευθυντά
Αυτή η βαθιά πίστη που διέκρινε τον Στάλιν, ότι ο Χίτλερ θα εσέβετο την υπογραφή του στο περιβόητο γερμανοσοβιετικό σύμφωνο φιλίας, υπογραφέν τον Αύγουστο του 1939, από τους υπουργούς Εξωτερικών αμφοτέρων των συμβαλλομένων, Μολότοφ και Ρίμπεντροπ, που τόσο τεκμηριωμένα και παραστατικά περιγράφει ο Σάκης Μουμτζής στη στήλη του «Αιχμές» της «Κ» της 10.5.2025, διέκρινε επίσης και τους Ελληνες κομμουνιστές, διότι όπως γράφει η Ελλη Παπά, η σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, «η υποταγή του ΚΚΕ στις επιθυμίες της ΕΣΣ∆ είχε ξεπεράσει όλα τα όρια».
Γι’ αυτό, παρά τη δημοσίευση του πρώτου πατριωτικού γράμματος του έγκλειστου αρχηγού του ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη, στον ελληνικό Τύπο στις 30.10.1940, με το οποίο καλούσε τα στελέχη του κόμματός του να πολεμήσουν τον Ιταλό εισβολέα, υψηλόβαθμα στελέχη –εκτός φυλακής– του ΚΚΕ δεν ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά του.
Ετσι, ο Νίκος Πλουμπίδης χαρακτήρισε ευθέως το γράμμα του Ν. Ζ. «πλαστό», ως μη ανταποκρινόμενο στη γραμμή της Κομμουνιστικής Διεθνούς και στο ισχύον γερμανοσοβιετικό σύμφωνο φιλίας.
Γι’ αυτό, επίσης, οι έγκλειστοι κομμουνιστές στη ρευστή περίοδο του Απριλίου του 1941 μπορούσαν ανέτως να εγκαταλείψουν τις φυλακές, αφού οι πόρτες ήταν ανοιχτές και τους παρακαλούσαν οι χωροφύλακες να φύγουν, όπως γράφει ο Ακροναυπλιώτης Γιάννης Μανούσακας, η καθοδήγηση, όμως (Ιωαννίδης – Μπαρτζιώτας) δεν τους επέτρεπε, γιατί ανέμεναν τους Γερμανούς συμμάχους να τους αποφυλακίσουν «εν χορδαίς και οργάνω»!
Απίστευτα, επίσης, περιστατικά δωσιλογικής κουλτούρας αναφέρει στο βιβλίο του «Τότε που ζούσαμε» ο κομμουνιστής, χωρίς να είναι στέλεχος του ΚΚΕ, Ασημάκης Πανσέληνος.
Θα αρκεσθώ στον «σοφό» καθηγητή Δημ. Γληνό, ο οποίος παρότρυνε, θα έλεγα, μία εβδομάδα προ της εισβολής των Γερμανών στη Ρωσία (21.6.1941), η Σοβιετική Ενωση να υποχωρήσει στις αξιώσεις της ναζιστικής Γερμανίας «εφ’ όσον είναι ακμαίος ο Αμερικανικός καπιταλισμός»!
Ακόμη και σε περίπτωση νίκης της Αγγλίας, υποστήριζε, τελικά θα επέβαλε και αυτή στην Ευρώπη τον… φασισμό!
Και συνέχιζε ο «σοφός» δάσκαλος: «Η στάση της Ρωσίας σήμερα εμπνέεται από πραγματική ειρηνοφιλία. Δε θέλει να πολεμήσει. Οταν εξαρθρωθούν στον πόλεμο οι δυνάμεις του καπιταλισμού (εννοεί τη Δύση), η Ευρώπη μονάχη της θα ζητήσει τη σωτηρία της στον σοσιαλισμό και η Ρωσία μοιραία θα είναι ένα κεφάλαιο ικανό να βοηθήσει την Ευρώπη…»!
Οπως λένε οι Πελοποννήσιοι «άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες».
*Μοναστηράκι Δωρίδος
