Κύριε διευθυντά
Η δημοσιογράφος Μαργαρίτα Πουρνάρα («Η Καθημερινή», φ. 27/5/2025) έγραψε «Η ∆ελφική Ιδέα ως απάντηση στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου» με το οποίο, καθώς και με τα πρόσωπα στα οποία αναφέρεται, συμφωνώ ανεπιφύλακτα.
Θέλω να προσθέσω, με αφορμή το ως άνω δημοσίευμα, όσα διδάχτηκα, και στη συνέχεια μελέτησα για τους Δελφούς, το σχολικό έτος 1951-1952 στην εβδόμη τάξη (σημερινή Β΄ Λυκείου) από τον διαπρεπή φιλόλογο, και στη συνέχεια γενικό επιθεωρητή της μεσαίας εκπαίδευσης, στο ιστορικό γυμνάσιο της Ανδρίτσαινας.
Στους πρόποδες του Παρνασσού, στο υποβλητικό φυσικό τοπίο ανάμεσα σε δύο βράχους, τις Φαιδριάδες, βρίσκεται το πανελλήνιο Ιερό των Δελφών και το πιο ξακουστό μαντείο της αρχαίας Ελλάδας. Οι Δελφοί ήταν ο ομφαλός της Γης γιατί, σύμφωνα με τη μυθολογία, συναντήθηκαν εκεί οι δύο αετοί, που τους έστειλε ο Δίας για να βρει το κέντρο του κόσμου. Οι Δελφοί αποτέλεσαν για αιώνες το ξακουστό μαντείο του αρχαίου κόσμου.
Ελληνες, αλλά και προσκυνητές διαφόρων εθνικοτήτων έφθαναν εδώ στο ιερό του Απόλλωνα, με την προσμονή να πάρουν χρησμό από την Πυθία. Ενας τέτοιος χρησμός, ο τελευταίος, δόθηκε από την Πυθία στον Ορειβάσιο, γιατρό του αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη, κατά τους οπαδούς της χριστιανικής θρησκείας, και έχει ως εξής: «Είπατε τω βασιλεί, χαμαί δαίδαλός αυλά ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην, ου μάντιδα δάφνην, ουδέ παγάν λαλέουσαν, απέσβετο και λάλον ύδωρ». Στους Δελφούς αναπτύχθηκαν και καλλιεργήθηκαν οι αμφικτιονίες. Με το ιερό του Απόλλωνα συνδέεται ο θεσμός της αμφικτιονίας, δηλαδή της ομοσπονδίας, από δέκα φυλές της Θεσσαλίας και της Στερεάς Ελλάδας, που αρχικά αποτελούσε θρησκευτική ένωση, ενώ αργότερα απέκτησε και πολιτική σημασία. Το πνεύμα των Δελφών επιχείρησε να αναβιώσει ο Αγγελος Σικελιανός, ένας από τους μείζονες Ελληνες παραδοσιακούς ποιητές. Με την Αμερικανίδα σύζυγό του Εύα Πάλμερ εγκαταστάθηκαν στη Συκιά Κορινθίας, σε οικόπεδο που αγόρασε η σύζυγός του και έχτισαν εξοχική κατοικία, η οποία θα αποτελούσε τόπο συνάντησης από εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής, όπως ο Κωστής Παλαμάς, ο Κώστας Καρυωτάκης και ο Νίκος Καζαντζάκης. Ο Σικελιανός συνέλαβε να δημιουργηθεί στους Δελφούς ένας παγκόσμιος πνευματικός πυρήνας ικανός να συνθέσει τις αντιθέσεις των λαών. Ηταν η Δελφική Ιδέα. Ο Σικελιανός στην κηδεία του μεγάλου μας εθνικού ποιητή Κωστή Παλαμά, Φεβρουάριο του 1943, εξεφώνησε τον επικήδειο: «Ηχήστε, οι καμπάνες βροντερές, δονήστε σύγκορμη τη χώρα, πέρα ώς πέρα…».
*Επίτιμος δικηγόρος στον Α.Π. και στο ΣτΕ
