Κύριε διευθυντά
Εντυπη έκδοση. Επιτρέψτε μου να εξιστορήσω μια «περιπέτεια» που είχα στις ΗΠΑ με την αστυνομία, που ενδέχεται να βοηθήσει στη σωστή οδική συμπεριφορά πέρα από το νέο καθεστώς των βαρέων προστίμων του ΚΟΚ.
Το 1987 με τσάκωσαν να περνάω ένα Stop χωρίς να έχω πλήρως ακινητοποιήσει το όχημα που οδηγούσα. Η παράβαση με οδήγησε στο τοπικό δικαστήριο, όπου μου δόθηκε η επιλογή είτε να πληρώσω ένα σημαντικό πρόστιμο είτε να παρακολουθήσω ένα μάθημα οδήγησης. Επέλεξα το δεύτερο, τόσο για την αποφυγή της πληρωμής όσο και από περιέργεια, ενώ η μέρα που θα έχανα από τη δουλειά μου θα ήταν και δικαιολογημένη. Την ορισμένη ημέρα, έφτασα σε ένα κτίριο της αστυνομίας, όπου μαζί με άλλους περίπου 15 παραβάτες παρακολούθησα το 8ωρο μάθημα.
Αν και αρχικά ήμουν βαριεστημένος, ο δάσκαλος γρήγορα κέρδισε την προσοχή μου και ήταν πραγματικά εξαιρετικά χρήσιμα όσα μάθαμε για οδική συμπεριφορά. Καταλάβαμε τους κινδύνους της κακής συμπεριφοράς στον δρόμο, τους τρόπους και τη σημασία της διαρκούς εγρήγορσης για την αποφυγή ατυχημάτων και άλλα πολλά. Εκτοτε οδηγώ σίγουρα καλύτερα.
Μία ακόμη έκπληξη μας επιφύλαξε το τέλος του μαθήματος. Ο δάσκαλος είχε υποκύψει σε βαρύτερη παράβαση και η επιλογή του στο δικαστήριο ήταν η αφαίρεση διπλώματος ή η εκμάθηση και κατόπιν διδασκαλία για 30 μαθήματα άλλων παραβατών. Ενα σύστημα δηλαδή με ελάχιστο κόστος για το κράτος και με μεγάλη αποτελεσματικότητα. Τα πρόστιμα είναι αποτρεπτικά, αλλά η εκμάθηση βοηθά διά βίου τη σωστή οδική συμπεριφορά. Ο Ιαβέρης θα μπορούσε να οργανώσει το εκπαιδευτικό σκέλος του εγχειρήματος.
