Κύριε διευθυντά
Προ διμήνου είχατε την ευγένεια να φιλοξενήσετε καταγγελία μου για συστηματική και κλιμακούμενη μόλυνση των θαλασσών μας από την άμετρη και υπερβολική εκμετάλλευση από εταιρείες ιχθυοκαλλιεργειών με τις ευλογίες των ΟΤΑ.
Αναφέρθηκα συγκεκριμένα στον Βόρειο Ευβοϊκό, όπου η μόλυνση βαίνει από το κακό στο χειρότερο. Πρόκειται για μια σχεδόν κλειστή θάλασσα, για την οποία η αρμόδια τοπική αρχή (Περιφέρεια) εκδίδει άδειες ιχθυοκαλλιεργειών χωρίς να τηρούνται οι επιβαλλόμενες προδιαγραφές. Πέραν αυτού, δύο μεγάλες, σχετικά, πόλεις (Μαλεσίνα – Αταλάντη) «μετέχουν» στη μόλυνση, γιατί της πρώτης ο βιολογικός καθαρισμός λειτουργεί ελλιπώς, της δεύτερης είναι ανύπαρκτος και τα λύματα οδεύουν προς τη θάλασσα. Αν προσθέσουμε διάφορες τουριστικές εγκαταστάσεις και χώρους αναψυχής, αντιλαμβάνεστε το μέγεθος της καταστροφής.
Λίγοι γνωρίζουν ότι οι ιχθυοκαλλιέργειες επιβαρύνονται με διάφορα υλικά (τροφές, χημικά προϊόντα, περιττώματα κ.ά.), που διαταράσσουν σφόδρα τα οικοσυστήματα.
Η ασυδοσία Αρχών και εξουσιών και κυρίως πολεοδομιών οδηγούν τα νησιά-διαμάντια του Αιγαίου σε απαξίωση, αδιαφορούσης της πολιτείας. Το ίδιο συμβαίνει και στη θάλασσα. Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Είχε αναδειχθεί προ 14ετίας, αλλά το κράτος εσιώπησε.
Οι περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ) προτείνονται από τους βιομηχάνους της θαλάσσιας εκμετάλλευσης με ελλιπή στοιχεία και επιστημονικές μετρήσεις χωρίς τις απαιτούμενες αποστάσεις από χώρους κολύμβησης των πολιτών.
Δεν λαμβάνουν υπόψη ότι σε περιοχές μεγάλης συγκέντρωσης μονάδων οι εγκαταστάσεις λειτουργούν σωρευτικά, επηρεάζοντας ακόμη και το ζωικό κεφάλαιο. Προτεραιότητα δίνεται στην καλύτερη και αποδοτικότερη εκμετάλλευση παρά στην προστασία της καθαρότητας της θάλασσας.
Απαιτείται η βιώσιμη ανάπτυξη των θαλασσών μας, που ανήκουν, το πρώτο, στους Ελληνες πολίτες και όχι στους ακόρεστους επιχειρηματίες.
Το επιτάσσουν οι, μη ακουόμενες, τοπικές κοινωνίες, το επιτάσσουν οι καιροί. Οχι άλλες καταστροφές. Υπουργεία Περιβάλλοντος, Τουρισμού και ακόμη κάποια Αρχή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων πρέπει να επέμβουν για να σταματήσει η ασυδοσία. Τελευταία, παρατηρείται και «εισβολή» Τούρκων επιχειρηματιών του είδους στις ιχθυοκαλλιέργειες («Κ», 13/4/2025). Εδώ είναι «χαλαρά» τα πράγματα. Ούτε νόμοι υπάρχουν ούτε έλεγχος.
*Αξιωματικός Ε.Α., συγγραφέας
