Κύριε διευθυντά
Τελευταία, όχι μόνο ο κ. Νίκος Βατόπουλος αλλά και ο κ. ∆ημήτρης Ρηγόπουλος καθώς και η κ. Ξένια Κουναλάκη γράφουν άρθρα όχι και τόσο κολακευτικά για το «ποιόν» της καθημερινότητάς μας! Αν διαβάσεις, τρομάζεις με το τι και το πώς βιώνει ο απλός πολίτης την πόλη του και την εικόνα που δίνουμε στους ξένους! Μόνο αν περπατήσεις την Αθήνα θα δεις πως όσα περιγράφονται από τους έγκριτους δημοσιογράφους είναι η ωμή πραγματικότητα και ίσως πάλι λίγα να λέγονται…
Προτείνω στον κ. Βατόπουλο που πραγματοποιεί περιηγήσεις στο κέντρο –και όχι μόνο– της Αθήνας να αφιερώσει μια ειδική ημέρα στους πολιτικούς μας, ώστε να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι την προσβλητική εικόνα που καθημερινώς υφιστάμεθα. Πιστεύω πως και οι ίδιοι θα το εκτιμούσαν… εφόσον το δεχθούν.
Αρθρα όπως «Σιδηροδρομικοί σταθμοί», «Ενας πολίτης στην Αθήνα», «Ραντεβού στη στάση, κύριε Κυρανάκη», «Γύρω από τους σταθμούς του μετρό», «Αδιαφορία και υποκρισία» που ενδεικτικά αναφέρω (αναζητήστε τα στο Διαδίκτυο, αξίζει τον κόπο) μας θυμίζουν πως η έλλειψη κανόνων, πρόβλεψης, συνέπειας, συνέχειας σε πολλά θέματα που ορίζουν την ομαλή λειτουργία μιας πόλης/πρωτεύουσας, εκτός του ότι δίνει μια τριτοκοσμική εικόνα σε όλους, βλάπτει σοβαρά τη νοημοσύνη μας, ίσως και γι’ αυτό να αδρανούμε τόσο ως πολίτες; Αναγκαία η πρόοδος, όμως στους τομείς αυτούς απουσιάζει σε σημείο να νομίζει κανείς πως είναι ανύπαρκτη! «Μακάρι να ήταν αλλιώς…», όπως γράφει ο Νίκος Βατόπουλος.
