Κύριε διευθυντά
Με αφορμή διάφορα δημοσιεύματα από «άσχετους» με το αντικείμενο της πολεοδομίας επισημαίνω τη διαφορά του «ορίου οικισμού» από τα «σχέδια πόλεων». Ειδικευμένοι νομικοί γνωρίζουν τη διαφοροποίηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από έγκυρες ή άκυρες πράξεις κατάτμησης της διοίκησης.
Αναγνωρίζω την αναγκαιότητα μείωσης των σημερινών ορίων των οικισμών της χώρας, γιατί σε ορισμένες περιπτώσεις είναι εκτός πραγματικότητας. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν ιδιοκτησίες εντός οικισμών που δεν είναι οικοδομήσιμες γιατί δεν έχουν πρόσωπο σε κοινόχρηστο χώρο (τυφλά οικόπεδα), συνεπώς σε περίπτωση μείωσης του ορίου του οικισμού δεν αφαιρείται το δικαίωμα δόμησης από αυτές γιατί ποτέ δεν είχαν δικαίωμα δόμησης βρισκόμενες εντός ορίων οικισμών.
Συνεπώς, το Π.∆. για την οριοθέτηση των οικισμών σωστά θέτει αυστηρούς κανόνες για τον εξορθολογισμό των ορίων καθώς τα «κομματόσκυλα» του παρελθόντος τραβούσαν μια γραμμή και μετέτρεπαν το «χωράφι» σε οικόπεδο, χωρίς όμως να δώσουν τους απαραίτητους κοινόχρηστους χώρους.
Ωστόσο, οι νομικοί του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους ότι η μείωση των ορίων οικισμών επιφέρει αυτόματα αύξηση του «κορεσμού πληθυσμού Μ.01» (ένα σημαντικό πολεοδομικό μέγεθος που αντικατοπτρίζει την πληθυσμιακή χωρητικότητα). Είναι λογικό όταν μειώνεται η έκταση ενώ αυξάνεται ο πληθυσμός να προκύπτει μικρότερη χωρητικότητα που επιβάλλουν με ένα άλλο Π.∆. (200/∆/2024 πολεοδομικά πρότυπα) την αύξηση των ορίων του οικισμού, ή αλλιώς τη «διεύρυνση της πληθυσμιακής χωρητικότητας».
Συνεπώς, αφήστε τους πολεοδόμους να κάνουν τη δουλειά τους, στα πλαίσια των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων χωρίς διαστρεβλώσεις, άστοχα διαβήματα και πιεστικές οδηγίες. Αυτοί ξέρουν!
*Μηχανικός Χωροταξίας Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης Ηράκλειο Κρήτης
