Κύριε διευθυντά
Η χώρα μας εισήλθε σε μία δύσκολη, ίσως αδιέξοδη περίοδο της εξωτερικής της πολιτικής. Η κραταιά, δυναμική Τουρκία συναλλάσσεται ήδη με την Ε.Ε. για τον στρατιωτικό εξοπλισμό της και την προστασία της ευάλωτης Ουκρανίας, συναλλαγές στις οποίες η Ελλάδα δεν διαδραματίζει κανένα ρόλο. Ο Ερντογάν δέχεται τα συγχαρητήρια του προέδρου Τραμπ για τη σχεδόν αναίμακτη επικυριαρχία της Συρίας. Ο καταστροφικός πόλεμος στη Γάζα αποδυναμώνει καθημερινά τις σχέσεις του Ισραήλ με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, ενώ ταυτόχρονα εντείνει τις «δικαιωματικές ανθρωπιστικές» πιέσεις της ισλαμικής Τουρκίας εναντίον της κυβέρνησης Νετανιάχου. Η κρίσιμη συμμαχία μας με το Ισραήλ ίσως εξασθενήσει στο μέλλον. Επίσης, το κουρδικό μέτωπο έχει ήδη διαλυθεί χάρη στη βίαιη αλλά και διορατική παρέμβαση του Ερντογάν μέσω της κυβέρνησης Τραμπ.
Η Ελλάδα παραμένει αμέτοχη σε όλα τα μέτωπα της Ανατολικής Μεσογείου. Βέβαια ενισχύει την εθνική της άμυνα και ενισχύεται στρατιωτικά από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους του ΝΑΤΟ. Η εξωτερική της πολιτική και η ευχέρεια της εξάσκησής της περιορίζονται στα πλαίσια των εθνικών αναγκών και απαιτήσεων. Η Ελλάδα δεν απειλεί – η Ελλάδα μόνον απειλείται. Ο κ. Δένδιας παραμένει κατά συνέπεια ο ενδεδειγμένος, προοδευτικός, αναμορφωτικός υπουργός Αμυνας στο Αιγαίο, στον Εβρο και βέβαια στον αέρα με τον «Θόλο του Αχιλλέα».
Η εθνική άμυνα δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκην με την εξωτερική πολιτική. Αλλά η εξάσκησή της πέραν των εθνικών συνόρων συνιστά κατ’ επιλογήν εξωτερική πολιτική και εκφράζει καίριες και επίκαιρες θέσεις. Η παρουσία εθελοντικών ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στον πόλεμο της Ουκρανίας θα συνέβαλε τα μέγιστα στην καταξίωση της Ελλάδας ως ευρωπαϊκή δύναμη. Η συμβολή τους θα ήταν καθοριστική στην τρέχουσα συνδιαλλαγή για τον στρατιωτικό εξοπλισμό της Ε.Ε. και θα μας έδινε δικαιωματικά μια βαρύνουσα άποψη απέναντι και στην Τουρκία.
Παράλληλα θα προσέφερε πολύτιμες εμπειρίες και γνώσεις στους εθελοντές μας ενός σκληρού πολέμου που χρησιμοποιεί τα πλέον σύγχρονα, θανατηφόρα και καταστροφικά όπλα της εποχής μας. Ας μην ξεχνάμε ότι οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις δεν έχουν καμία αξιόλογη πολεμική εμπειρία τις τελευταίες δεκαετίες, σε αντίθεση με το σκληροτράχηλο τουρκικό πεζικό και πυροβολικό.
Κανένας, ακόμα και οι γενναίοι Ελληνες στρατιώτες μας, δεν γίνονται γενναιότεροι αν δεν προσπαθήσουν να νικήσουν επί του πεδίου.
