Κύριε διευθυντά
Η Γάζα αιμορραγεί και οι καρδιές μας βαραίνουν από πόνο και αγωνία. Οι σκηνές φρίκης της 7ης Οκτωβρίου του 2023, όταν η Χαμάς εξαπέλυσε αδιανόητη βία εναντίον αθώων ανθρώπων, παραμένουν ανεξίτηλες στη μνήμη. Πάνω από 1.200 Ισραηλινοί, πολλοί σε σπίτια και σχολεία, χάθηκαν βίαια. Παιδιά δολοφονήθηκαν, γυναίκες κακοποιήθηκαν, οικογένειες ξεκληρίστηκαν. ∆εκάδες αθώοι συνεχίζουν να ζουν ως όμηροι, χωρίς ελπίδα, στα χέρια τρομοκρατών. Το Ισραήλ, με βαριά καρδιά, απαντά. Προτείνει επανειλημμένα καταπαύσεις πυρός, με αντάλλαγμα την επιστροφή των ομήρων. Ομως η Χαμάς απορρίπτει την ανθρωπιά. ∆εν εκπροσωπεί τους Παλαιστινίους – τους κρατάει φυλακισμένους, στερώντας τους φωνή, ελευθερία και μέλλον.
Πολλοί καταγγέλλουν γενοκτονία. Ομως οι αριθμοί και τα γεγονότα δείχνουν διαφορετικά. Οι επιχειρήσεις στοχεύουν τρομοκρατικές δομές – όχι αμάχους. Κανένας πόνος αθώου δεν είναι αποδεκτός, αλλά το δικαίωμα στην αυτοάμυνα είναι αναφαίρετο. Η Χαμάς χρησιμοποιεί σχολεία και νοσοκομεία ως ασπίδες και ψεύδεται για τους νεκρούς για να χειραγωγήσει τη διεθνή γνώμη. Η διεθνής κοινότητα έχει χρέος να φροντίσει τους αμάχους – όχι να ενισχύσει εκείνους που τους εκμεταλλεύονται. Πρέπει να διανεμηθεί βοήθεια με διαφάνεια και να δημιουργηθούν ασφαλείς ζώνες. Και πρέπει να αναγνωριστεί: και οι Ισραηλινοί και οι Παλαιστίνιοι αξίζουν κάτι καλύτερο.
Το Ισραήλ δεν είναι μια θρησκευτική οντότητα. Είναι ένα κράτος που περιλαμβάνει Χριστιανούς, Μουσουλμάνους, Εβραίους και άλλους. Η ταύτιση όλων των Εβραίων με την ισραηλινή πολιτική είναι άδικη, επικίνδυνη, και ίσως και σκόπιμη από κάποιους. Από την άλλη, η εξουδετέρωση της Χαμάς δεν είναι πράξη εκδίκησης. Είναι αναγκαίο βήμα για την ελπίδα. Γιατί χωρίς ελευθερία από τον φόβο, δεν υπάρχει μέλλον.
*Αναπλ. καθηγητής Αιματολογίας
