Κύριε διευθυντά
Αφού συμφωνήσω με τον καρδιοχειρουργό κ. Γεώργιο Τόλη (Γράμματα αναγνωστών 14/5/2025) για την ακροτελεύτια παράγραφο του Συμβόλου της Πίστεως: «…Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών…», θα ήθελα και εγώ, με τη σειρά μου, να παρατηρήσω στον ιατρό κ. Αντώνη Παπαγιάννη:
α) Γιατί η ακολουθία που προηγείται της ταφής λέγεται «Νεκρώσιμος Ακολουθία», αφού ο αποθανών δεν είναι νεκρός αλλά «Ζων εν Χριστώ»;
β) Κατά τη Νεκρώσιμο Ακολουθία και κατά την ανάγνωση του «Αποστόλου» ακούμε από την «Προς Θεσσαλονικείς Α΄ (δ΄ 13-17) επιστολή» του Απ. Παύλου: «…ο Θεός τους κοιμηθέντας διά του Ιησού άξει συν αυτώ… και οι νεκροί εν Χριστώ αναστήσονται πρώτον…». Νεκροί εν Χριστώ» λοιπόν και όχι «Ζώντες εν Χριστώ». Ζώντες εν Χριστώ μπορεί να ήσαν όσο ζούσαν.
γ) Ο ίδιος Απόστολος στην Α΄ προς Κορινθίους Επιστολή (Ιε΄ 52) γράφει: «…εν τη εσχάτη σάλπιγγι, διότι θέλει σαλπίσει και οι νεκροί θέλουσιν αναστηθεί άφθαρτοι και ημείς θέλομεν μεταμορφωθή». Πάλι ομιλεί για νεκρούς και όχι για ζώντες εν Χριστώ.
δ) Ο Απόστολος Ιωάννης στην Αποκάλυψη (Ιδ΄ 13) γράφει… Μακάριοι οι νεκροί, οίτινες αποθνήσκουσιν εν Κυρίω από του νυν…».
Εγώ, ο άσχετος περί τα θεολογικά, σε ποια γραφόμενα να δώσω περισσότερη σημασία, στα του ιατρού ή στα των Αγίων Αποστόλων; Κλίνω υπέρ των δευτέρων, ως πλέον αρμοδίων.
*Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.
