Με το ερώτημα της επόμενης ημέρας στο Ιράν να πλανάται ήδη μέσα στη θύελλα του πολέμου, η Μαριάμ Ρατζαβί, πρόεδρος της εξόριστης οργανωμένης ιρανικής αντιπολίτευσης με έδρα το Παρίσι, δηλώνει ότι ο συνασπισμός Εθνικού Συμβουλίου Αντίστασης του Ιράν (NCRI) –του οποίου ηγείται και αποτελεί τον μόνο οργανωμένο αντιπολιτευτικό φορέα στο σημερινό καθεστώς– είναι έτοιμος να αποτελέσει την εναλλακτική στην κατάρρευση της εξουσίας των μουλάδων.
Γεννημένη στην Τεχεράνη το 1953 και με ενεργό δράση εναντίον του καθεστώτος του σάχη και του Χομεϊνί στη συνέχεια, η Μαριάμ Ρατζαβί ηγείται ενός συνασπισμού πολιτικών οργανώσεων (NCRI) με βασικό κορμό τους αντικαθεστωτικούς «Μουτζαχεντίν του Λαού» (ΜΕΚ) με έδρα το Παρίσι και είναι σήμερα ίσως η πιο γνωστή μορφή της πιο αξιόλογης και πιο δραστήριας ιρανικής αντιπολίτευσης στο εξωτερικό. Από το Παρίσι η κ. Ρατζαβί μίλησε στην «Κ» για την έκβαση του πολέμου, την επόμενη ημέρα, τον κίνδυνο εμφυλίου πολέμου και το πρόγραμμα του συνασπισμού της για τη μετάβαση της πατρίδας της σε ένα κοσμικό δημοκρατικό καθεστώς.
– Τι σηματοδοτεί κατά την άποψή σας η εκλογή του γιου του Χαμενεΐ στη θέση του πατέρα του;
– H απόλυτη κληρική εξουσία έχει ουσιαστικά μετατραπεί σε κληρονομική μοναρχία. Ομως αυτό δεν μπορεί να σώσει το ναυαγισμένο σκάφος του θρησκευτικού φασισμού. Πρόκειται για ακόμη μία κλοπή και σφετερισμό της κυριαρχίας της δημοκρατίας του ιρανικού λαού, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι μια οχιά δεν γεννά περιστέρια. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ο Mοτζτάμπα Χαμενεΐ –μαζί με τον πατέρα του– υπήρξε ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες της καταστολής, της εξαγωγής του φονταμενταλισμού και της τρομοκρατίας, καθώς και της λεηλασίας του πλούτου του ιρανικού λαού. Στην πράξη, εδώ και καιρό λειτουργούσε ως ο de facto διάδοχος του πατέρα του.
– Βλέπετε ήττα και κατάρρευση του καθεστώτος σύντομα, τώρα μάλιστα που εξέλιπε από την ηγεσία ο Αλί Χαμενεΐ;
– Αυτός ο πόλεμος είναι προϊόν των τυχοδιωκτικών πολιτικών του καθεστώτος του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη, από τα πυρηνικά και πυραυλικά του προγράμματα μέχρι την εξαγωγή τρομοκρατίας και την πολεμοκαπηλία σε όλη την περιοχή – πολιτικές που η Ιρανική Αντίσταση άρχισε να αποκαλύπτει πριν από 35 χρόνια: Το 2002, αποκαλύπτοντας τις δύο κύριες πυρηνικές εγκαταστάσεις του καθεστώτος, στη Νατάνζ για τον εμπλουτισμό ουρανίου και στο Αράκ για βαρύ ύδωρ, η αντίσταση απέτρεψε το ενδεχόμενο να αιφνιδιαστεί η διεθνής κοινότητα από ένα φονταμενταλιστικό καθεστώς που θα αποκτούσε την ατομική βόμβα.
Ο θάνατος του Χαμενεΐ, αν και αποτελεί μεγάλο πλήγμα για την κορυφή του συστήματος και παρότι ο πόλεμος έχει σαφώς αποδυναμώσει το καθεστώς, δεν θα οδηγήσει από μόνος του αυτομάτως στην ανατροπή του. Το καθοριστικό στοιχείο είναι η ύπαρξη μιας οργανωμένης αντίστασης στο εσωτερικό της χώρας, ικανής να ανατρέψει το καθεστώς και να διαχειριστεί τη μεταβατική περίοδο.
– Μπορεί να οδηγηθεί σε συνθήκες χάους η χώρα σε εμφύλιο πόλεμο;
– Με μια οργανωμένη αντίσταση στο έδαφος και μια αναγνωρισμένη εναλλακτική λύση, το Εθνικό Συμβούλιο Αντίστασης του Ιράν (NCRI), το οποίο διαθέτει σαφή και συγκεκριμένα σχέδια και προγράμματα για το μέλλον, εμφύλιος πόλεμος δεν θα υπάρξει. Η ιρανική κοινωνία, σε αντίθεση με πολλές άλλες χώρες της περιοχής, παραμένει συνεκτική και ενωμένη, παρά την εθνοτική ποικιλομορφία της. Σε μήνυμα που απηύθυνα στον ιρανικό λαό, κάλεσα σε ενότητα και εθνική αλληλεγγύη όλων των πολιτών, ανεξάρτητα από πολιτική τοποθέτηση, θρησκευτική πίστη ή εθνοτική καταγωγή.
– Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι μεγάλα πλήθη συμμετείχαν στις τελετές πένθους για τον Χαμενεΐ απο τη στιγμή που λέτε ότι το καθεστώς είναι αντιλαϊκό;
– Για ένα καθεστώς που κυβερνά μια χώρα με πρωτεύουσα δέκα εκατομμυρίων κατοίκων όπως η Τεχεράνη, η κινητοποίηση αρκετών δεκάδων ή ακόμη και εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων δεν είναι δύσκολη. Το καθεστώς χρησιμοποιεί διοικητικούς θεσμούς, σχολεία και κρατικούς οργανισμούς, ασκεί πιέσεις σε εργαζομένους και φτωχούς και αξιοποιεί εκτεταμένους κρατικούς πόρους για να οργανώνει τέτοια γεγονότα. Εφτασε μάλιστα στο σημείο να εξαναγκάζει οικογένειες των οποίων τα παιδιά σκοτώθηκαν κατά την εξέγερση του Ιανουαρίου να παρευρίσκονται σε επίσημες τελετές εάν ήθελαν να παραλάβουν τις σορούς των αγαπημένων τους.
Το σημαντικότερο είναι ότι το πραγματικό μέτρο δεν είναι μία μόνο ημέρα ή μία μόνο εικόνα· είναι η πορεία των εξεγέρσεων, των απεργιών και της οργανωμένης αντίστασης που έχουν εκδηλωθεί επανειλημμένως τα τελευταία χρόνια.
– Η αντιπολίτευση της οποίας ηγείσθε είναι έτοιμη να αποτελέσει εναλλακτική λύση σε περίπτωση που πέσει το καθεστώς;
– Το NCRI έχει προβλέψει τους απαραίτητους μηχανισμούς για μια ειρηνική και ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας στον λαό. Σύμφωνα με το σχέδιό του, μετά την ανατροπή του καθεστώτος μια προσωρινή κυβέρνηση θα αναλάβει τη διοίκηση της χώρας και θα οργανώσει εκλογές για Συντακτική Συνέλευση μέσα σε διάστημα το πολύ έξι μηνών. Με τη συγκρότηση αυτής της συνέλευσης, η εντολή της προσωρινής κυβέρνησης θα λήξει. Η Συντακτική Συνέλευση θα συντάξει νέο σύνταγμα και θα ορίσει κυβέρνηση για τη διοίκηση της χώρας. Δεσμευόμαστε ότι δεν θα υπάρξει εκδίκηση, παρά μόνον δικαιοσύνη· όχι προσωπική εξουσία, αλλά λαϊκή κυριαρχία. Αυτή η πορεία αποτελεί την καλύτερη εγγύηση απέναντι στον εμφύλιο πόλεμο, στις αποσχιστικές τάσεις και στο χάος.
