«Η κατάσταση στη Μινεσότα παραμένει εξαιρετικά τεταμένη, παρά τις δηλώσεις ότι η ένταση έχει αποκλιμακωθεί», λέει η Σάντυ Πάππας, μία από τις μακροβιότερες και πιο έμπειρες πολιτικές προσωπικότητες της Μινεσότας, περιγράφοντας μια πολιτεία σε κατάσταση έντονης αναταραχής, φόβου και βαθιάς πολιτικοποίησης.
«Υπάρχουν πάνω από 3.000 ομοσπονδιακοί πράκτορες της ICE στην πολιτεία — τη στιγμή που ολόκληρη η αστυνομική δύναμη της Μινεάπολης αριθμεί περίπου 600 άτομα», τονίζει, κάνοντας λόγο για μια συνθήκη που δεν έχει προηγούμενο. «Μιλούν για “επικίνδυνους εγκληματίες” που πρέπει να απελαθούν, αλλά στην πράξη τρομοκρατούν οικογένειες και παιδιά».
Η Ελληνοαμερικανίδα γερουσιαστής των Δημοκρατικών στην κομητεία του Ράμσεϊ (Σεντ Πολ) και πρώην πρόεδρος της Γερουσίας της Πολιτείας επισημαίνει ότι η Μινεσότα δεν έχει μεγάλο αριθμό παράτυπων μεταναστών σε σύγκριση με πολιτείες όπως το Τέξας, η Καλιφόρνια ή η Φλόριντα. Αντίθετα, οι περισσότεροι μετανάστες είτε βρίσκονται σε διαδικασία νομιμοποίησης είτε έχουν καθεστώς προστασίας, ή προσφυγικό άσυλο. «Αυτό κάνει την έντονη παρουσία της ICE ακόμη πιο ανεξήγητη — εκτός αν τη δει κανείς πολιτικά», σημειώνει.
Κατά την άποψή της, «αν ο στόχος ήταν πραγματικά η πάταξη της παρανομίας, η Μινεσότα δεν θα ήταν προτεραιότητα». Η ίδια πιστεύει πως η πολιτεία έχει στοχοποιηθεί λόγω του πολιτικού της χαρακτήρα: παραδοσιακά «μπλε» (ψηφίζει σταθερά Δημοκρατικούς στις προεδρικές εκλογές από το 1976 μέχρι και σήμερα), αλλά και κρίσιμη σε πολιτειακό επίπεδο ως swing state, ενώ ο κυβερνήτης της Τιμ Γουόλς ήταν υποψήφιος αντιπρόεδρος απέναντι στον Ντόναλντ.
«Οι πολίτες διαδηλώνουν ειρηνικά»
Η Πάππας είναι κατηγορηματική ότι δεν πρόκειται για «βία και από τις δύο πλευρές». «Οι πολίτες διαδηλώνουν ειρηνικά ασκώντας συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα».
Καταγγέλλει συλλήψεις νόμιμων πολιτών, ακόμη και μαύρων αστυνομικών εκτός υπηρεσίας ή υπαλλήλων ασφάλειας αεροδρομίων, οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι μόνο αφού αποδείχθηκαν η ταυτότητα και η ιδιότητά τους. «Πρόκειται για καθαρό εκφοβισμό», τονίζει. «Συλλαμβάνονται, κρατούνται ώρες ή μέρες και στη συνέχεια αφήνονται ελεύθεροι. Σε κάποιες περιπτώσεις μεταφέρονται χιλιόμετρα μακριά και εγκαταλείπονται χωρίς κινητό ή μπουφάν μέσα στο κρύο. Αυτές είναι απλώς κακόβουλες πρακτικές».
Ανεξάρτητοι, ακόμη και Ρεπουμπλικανοί, αρχίζουν να συμμετέχουν ενεργά. Αυτό αλλάζει το πολιτικό τοπίο, φοβίζει την κυβέρνηση και σφίγγει ακόμη περισσότερο τον κλοιό γύρω από τη Μινεσότα.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η τοπική κοινωνία έχει οργανώσει ισχυρά δίκτυα αλληλοβοήθειας και αντίστασης. Αιρετοί αξιωματούχοι και εθελοντές μεταφέρουν ανθρώπους στη δουλειά ή στο σχολείο, παραδίδουν τρόφιμα σε οικογένειες που φοβούνται να βγουν από τα σπίτια τους και συμμετέχουν σε ειρηνικές διαδηλώσεις. Η ίδια παραδέχεται ότι η κατάσταση έχει πολιτικοποιήσει ανθρώπους που μέχρι πρότινος δεν είχαν καμία σχέση με την πολιτική και που δεν έχουν ψηφίσει ποτέ. «Ανεξάρτητοι, ακόμη και Ρεπουμπλικανοί, αρχίζουν να συμμετέχουν ενεργά. Αυτό αλλάζει το πολιτικό τοπίο, φοβίζει την κυβέρνηση και σφίγγει ακόμη περισσότερο τον κλοιό γύρω από τη Μινεσότα», σημειώνει.
Στοχοποίηση κοινοτήτων
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη στοχοποίηση μειονοτικών κοινοτήτων, όπως αυτή των Σομαλών που αριθμεί περίπου 150.000 άτομα. «Οι άνθρωποι αυτοί υφίστανται συστηματική φυλετική διάκριση», λέει. «Ακόμη και πολίτες με πλήρη νομιμότητα φοβούνται ότι μπορεί να συλληφθούν απλώς λόγω της εμφάνισής τους».
Μία από τις δικαιολογίες που φέρει η ICE για τη δράση της σε τέτοιες κοινότητες είναι υποθέσεις απάτης που αποκαλύφθηκαν τα προηγούμενα χρόνια σε προγράμματα σίτισης παιδιών κατά την περίοδο της πανδημίας, στο Medicaid και σε προγράμματα στέγασης. «Υπήρξαν λάθη, υπήρξε κατάχρηση, και αυτό πρέπει να διερευνηθεί και να τιμωρηθεί», σημειώνει η Πάππας. «Ομως, η ICE δεν αποτελεί τον αρμόδιο φορέα σε τέτοιες υποθέσεις, και ούτε αυτό είναι βάση για τέτοιες παρεμβάσεις».
Αντιθέτως, υπογραμμίζει ότι όταν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση στοχοποίησε οικογένειες και χαρακτήρισε άκριτα ανθρώπους ως τρομοκράτες, όπως συνέβη στην περίπτωση της Ρενέ Γκουντ αφότου δολοφονήθηκε, αρκετοί ομοσπονδιακοί εισαγγελείς παραιτήθηκαν παγώνοντας ουσιαστικά τις έρευνες για απάτη. «Αν πραγματικά ενδιέφερε η δικαιοσύνη, αυτό ήταν αυτοϋπονόμευση», σχολιάζει.
«Η ευθύνη μας είναι να λέμε την αλήθεια», καταλήγει. «Και να υπερασπιζόμαστε το Σύνταγμα, ακόμη κι όταν αυτό γίνεται δύσκολο». Η Σάντυ Πάππας αποχωρεί από την πολιτική στο τέλος του έτους, κλείνοντας έναν κύκλο 42 ετών δημόσιας προσφοράς. Οπως λέει η ίδια, θα προτιμούσε η τελευταία της θητεία να ήταν αφιερωμένη αποκλειστικά στα ζητήματα της πολιτείας, τα οποία είναι ουκ ολίγα με κυριότερα την ανεργία και τη φτώχεια, και όχι στην αντιμετώπιση μιας ομοσπονδιακής «κατοχής».
