Μάριος Θεμιστοκλέους: Το ΕΣΥ είναι πολύ μεγάλο για να αποτύχει
Κωνσταντίνος Σίμψης: Δεν έπρεπε να αλλάξω εγώ, αλλά η κοινωνία
Η προκατάληψη για την αναπηρία, οι δυσκολίες για τα κωφά παιδιά στην εκπαίδευση και η «μάχη» των ιδίων για να αποδεχθούν την ταυτότητά τους.
Πέτρος Δραγουμάνος: Ο επίμονος θησαυροφύλακας της δισκογραφίας
Επί 45 χρόνια συγκεντρώνει και αρχειοθετεί –ερασιτεχνικά, αλλά συστηματικά– το ελληνικό τραγούδι. Τι έχει μάθει από την καταγραφή 52.600 δίσκων.
Δρ. Χόρχε Σάντσες: Μια ελληνική θερμοκοιτίδα για το Διάστημα
Από την Κολομβία στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και από την ανακάλυψη του Διαδικτύου στη δημιουργία ενός οικοσυστήματος έρευνας και καινοτομίας για δορυφόρους και επίγειες εφαρμογές.
ΓΕΥΜΑ ΜΕ ΤΗΝ «Κ»
Γιώτα Βέη: Το δημοτικό τραγούδι θέλει ψυχή βαθιά
Οταν τέλειωνε το νυχτερινό σχολείο, την «άρπαξε» το Τρίτο Πρόγραμμα με την Ελένη Καραΐνδρου. Αυτό ήταν…
Ζουλιέν Γκριβέλ: Στους λεπρούς γνώρισα το θαύμα
Ηρθε από τη Γενεύη και φρόντιζε επί 27 χρόνια δωρεάν χανσενικούς ασθενείς. «Ηταν άνθρωποι με μια ζωή διαλυμένη. Ωστόσο παρέμειναν όρθιοι, με αισιοδοξία, δύναμη και χιούμορ».
Μιχαήλ Μαρμαρινός: Σκηνοθετώντας μια πολιτιστική οικολογία
Η «σκηνή» της Ελευσίνας, η βιολογία στη θεατρική διδασκαλία, ο διεμβολισμός της θεατρικής σύμβασης από το απρόοπτο και ο φόβος για την «μπιζνεζοποίηση» της πραγματικής ζωής.
Ελένη Γερουλάνου: Μη φοβάσαι το κινητό αν έχεις βιβλιοθήκη
Πώς μέσα σε μια δεκαετία πάνω από ένα εκατομμύριο παιδικά βιβλία έχουν φτάσει σε 9.000 σχολεία, για να λειτουργήσουν ως «αντίδοτο» στον εθισμό της οθόνης.
Αννίτα Παναρέτου: Οι ζωές μας είναι ο κορμός της Ιστορίας
Η κατάδυση στους βίους των «μοναχικών ηρώων», το φως και το σκοτάδι της Ελλάδας και η βιογραφία του ξεχασμένου ποιητή που εκτελέστηκε το ’42 στην Καισαριανή.
Βαγγέλης Γερμανός: Είπα, μάνα θέλω κιθάρα. Από τότε δεν την άφησα
Τα πρώτα μαθήματα μουσικής με τον Μπαγιαντέρα, το πρώτο τραγούδι μετά το σφαιριστήριο στο Πασαλιμάνι, η Αρλέτα, ο Κηλαηδόνης, ο Σαββόπουλος.
Θράσος Ειρήνης: Ζω κάθε βράδυ μια εμπειρία πρωτόγνωρη
Μπορεί η τζαζ «να μην πληρώνει πάντα τους λογαριασμούς», αλλά «πληροί την καρδιά», τριάντα χρόνια τώρα, στο Half Note του Μετς. Το άλμπουμ μιας διαδρομής στη «δημιουργική μουσική».
Γιάννης Βαρελάς: Οι φιγούρες μου είναι οι άνθρωποι που βλέπω
Οταν αντίκρισε για πρώτη φορά κείμενο, είδε το «τοπίο» που σχημάτιζαν τα κενά ανάμεσα στα γράμματα. Λίγα χρόνια αργότερα πλήρωνε το ενοίκιό του, στη Βιέννη, με πίνακες ζωγραφικής.
Ανδρέας Κούρκουλας: Η Αθήνα είναι σέξι και χρειάζεται βελονισμό
Από τα χρόνια του «φωτοστέφανου» στο Πολυτεχνείο, στην «ενορχήστρωση κοινωνικών μελωδιών» και στην αναζήτηση της μητροπολιτικής ταυτότητας της πρωτεύουσας.
Πέτρος Παραράς: 40.000 τόμοι, ένα μάθημα ελευθερίας
Η βιβλιοθήκη – κιβωτός του δημοσίου δικαίου, που ανοίγει σε μια εποχή όπου εμφανίζονται νέοι κίνδυνοι για τους δημοκρατικούς θεσμούς και τα ατομικά δικαιώματα.
Νίκος Νικηφοράκης: Ξεκλειδώνουμε τη νέα «καθαρή» ενέργεια
Οι γονείς του πούλησαν ένα οικόπεδο για να σπουδάσει. Ως φοιτητής δούλευε νύχτα σε πάρκινγκ. Σήμερα η έρευνά του εστιάζει στη βαθιά γεωθερμία και στην πυρηνική σύντηξη.