Ημουν εννιά ή δέκα ετών όταν είδα την περίφημη «Κλεοπάτρα» του Μάνκεβιτς, αυτή που έριξε έξω την 20th Century Fox. Η ταινία με μάγεψε, ακόμη και σήμερα βλέπω σκηνές της με τους διαλόγους από τον Σαίξπηρ και μου αρέσει. Μου άρεσαν οι ρωμαϊκές λεγεώνες, αντιπάθησα τον Οκταβιανό, συμπάθησα τον Μάρκο Αντώνιο –Ρίτσαρντ Μπάρτον– και εννοείται ερωτεύθηκα τη Λιζ Τέιλορ, με την οποία και συνήψα μονομερώς σχέση. Τη συγχώρησα εννοείται όταν διεπίστωσε πως ο αγαπημένος της Αντώνιος χάνει τη ναυμαχία στο Ακτιο και εγκατέλειψε με το πλοίο της τον στόλο. Ηταν η πρώτη σοβαρή σχέση της ζωής μου και, αν και μονομερής, μου πρόσφερε πολλές και μεγάλες απολαύσεις. Τη σκεφτόμουν όσο ήθελα, την έβλεπα όσο ήθελα –στη μεγάλη φωτογραφία της στο παιδικό μου δωμάτιο–, όταν βαριόμουν της έλεγα πως προτιμούσα να μείνω μόνος και απολάμβανα τα προνόμια της μονομέρειας, αφού δεν ερχόμουν αντιμέτωπος με τις γκρίνιες και τις απαιτήσεις, οι οποίες αποτελούν και την καθημερινότητα των σχέσεων. Μια ωραία πρωία, έχοντάς τη βαρεθεί και αυτή και τους Ρωμαίους της την κατήγγειλα μονομερώς.
Ηταν τότε που είχα δει στο Ράδιο Σίτυ της οδού Πατησίων, με το σινεράμα του, τον «Δόκτορα Ζιβάγκο» και είχα αποφασίσει να συνάψω σχέση, μονομερή εννοείται, με την Τζούλι Κρίστι. Για να μην τα πολυλογώ και αυτή η σχέση πήγε μια χαρά. Επειδή είχα αρχίσει να μεγαλώνω και να συμβιβάζομαι με την ιδέα κάποιας διμερούς σχέσεως με την οποία βγαίναμε κάθε Σάββατο, η σχέση μου με την Τζούλι δεν ήταν τόσο θυελλώδης όσο με τη Λιζ Τέιλορ, εξάλλου και αυτή δεν ήταν τόσο χυμώδης, παρ’ όλ’ αυτά κράτησε αρκετά και με αντέμειψε ώσπου μια μέρα τη βαρέθηκα και την κατήγγειλα κι αυτή μονομερώς. Ο επόμενος κινηματογραφικός μου έρωτας ήταν η Μόνικα Βίτι, αλλά είχα μεγαλώσει πια και αποφάσισα να μην κάνω μονομερή σχέση μαζί της. Παρ’ όλ’ αυτά μου άρεσε και ως γυναίκα και ως ηθοποιός. Είχε κι αυτή τη βαριά φωνή που την έκανε ακόμη πιο γοητευτική.
Εχοντας τόση και τέτοια εμπειρία από μονομερείς σχέσεις, δεν μπορώ να αντιληφθώ όσους θεωρούν αιθεροβάμονες τους οικονομικούς εγκεφάλους του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι δηλώνουν ευθαρσώς πως σκοπεύουν να διαπραγματευθούν με τους Ευρωπαίους δανειστές τη μονομερή διαγραφή μέρους του χρέους. Υποθέτω ότι το μέρος το οποίο θα διαγραφεί θα κριθεί βάσει των αναγκών του προϋπολογισμού, όπως η φορολογία του κ. Στουρνάρα. Είναι κάτι απολύτως εφικτό, το έχω κάνει πολλές φορές στη ζωή μου και μάλιστα με σχέσεις ερωτικές, οι οποίες, κατά τεκμήριον, είναι πολυπλοκότερες των οικονομικών διότι εμπλέκονται και το πάθος και η επιθυμία. Ως γνωστόν, στις ερωτικές σχέσεις όσους λογαριασμούς κι αν κάνεις, ποτέ δεν καταλήγεις σε συμπέρασμα. Πολλώ μάλλον που στην περίπτωση της μονομερούς διαγραφής μέρους του χρέους ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει συμπαραστάτη τον ελληνικό λαό, ενώ εγώ ο δόλιος ήμουν μόνος μου και είχα απέναντί μου την περιώνυμη στρίγγλα Λιζ Τέιλορ. Παρ’ όλ’ αυτά διαπραγματεύθηκα μαζί της, την έπεισα πως έχω δίκιο και χωρίσαμε χωρίς καμιά δυσάρεστη συνέπεια. Μονομερώς πάντα τη θεωρούσα φίλη μου, όπως υποθέτω θα θεωρεί και ο ΣΥΡΙΖΑ με τον ελληνικό λαό τους Ευρωπαίους μετά τη μονομερή διαγραφή του χρέους. Κρίνοντας μάλιστα από τη Λιζ, θα ήθελα να τους προειδοποιήσω να προσέξουν μην πάρουν την κάτω βόλτα όπως εκείνη η φουκαριάρα μετά τη μονομερή καταγγελία της σχέσης μας εκ μέρους μου.
Στο κάτω κάτω μονομερής δεν ήταν πάντα η σχέση μας με την Ευρώπη, την οποία παρακολουθούμε περίπου σαν να βλέπουμε ταινία; Αυτοί μας ήθελαν, αυτοί μας χρειάζονταν κι εμείς, ε, τι να κάνουμε, φιλόξενοι και καλοί άνθρωποι όπως είμαστε δεν τους λέγαμε όχι.
