Το περασμένο δεκαήμερο ήταν από τα πιο κρίσιμα της τελευταίας εικοσαετίας. Η υπερψήφιση στη Βουλή της συνολικής συμφωνίας με την τρόικα απέδειξε ότι η τακτική Σαμαρά να τερματίσει τις ατελέσφορες διαπραγματεύσεις απέδωσε καρπούς. 1) Ανάγκασε το κόμμα του αλλά και του κ. Βενιζέλου, να συσπειρωθούν γύρω από τις ηγεσίες τους και 2) έθεσε τα θεμέλια ενός μετώπου υπέρ του ευρώ που είναι δυνατόν να μεταμορφωθεί σταδιακά σε κεντρώο κόμμα. Κάτι ανάλογο δεν μπορεί να συμβεί με τις αμιγώς αντιευρωπαϊκές δυνάμεις, διότι αποτελούνται από ακραία δεξιά και αριστερά κόμματα. Μένει να δούμε τι δρόμο θα επιλέξει ο ΣΥΡΙΖΑ. Της περιθωριακής και σκοτισμένης αντιπολίτευσης ή του κόμματος εξουσίας;
Ο κ. Κουβέλης αδυνατεί να καταλάβει ότι η Αριστερά που υπηρέτησε στη νεότητά του έχει αλλάξει ριζικά. Αφού απέκτησε τις ελευθερίες που είχε στερηθεί κατά τα μετεμφυλιακά χρόνια, επιδόθηκε τις τελευταίες δεκαετίες στη συντήρηση κεκτημένων κάποιων ευνοημένων τμημάτων του δημόσιου τομέα και της καθεστηκυίας τάξης στα ΑΕΙ μετά το 1982. Ομως η τάξη αυτή έπαψε να αντιπροσωπεύει τη βούληση της πλειοψηφίας των ΔΕΠ και έγινε η τυραννία των κομματικών φοιτητών και των πρυτανικών τους προϊόντων. Τελευταία «εξέχοντες» πρυτάνεις δήλωναν με θράσος ότι ο νόμος Διαμαντοπούλου δεν θα λειτουργήσει ποτέ, αν και είχε ψηφιστεί από το μεγαλύτερο ποσοστό βουλευτών στην ιστορία. Το πόσο άδικο είχαν, το κατέδειξε η μεγάλη συμμετοχή των ΔΕΠ στην ηλεκτρονική ψηφοφορία για την ανάδειξη των πανεπιστημιακών που θα αποτελέσουν τα πρώτα μέλη των Συμβουλίων των Ιδρυμάτων. Στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών η συμμετοχή των ΔΕΠ ξεπέρασε το 89% του σώματος, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης πέτυχε ποσοστό 75,4%, το Πάντειο 75,7%, και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας 76,5%. Οι τραμπουκισμοί μειοψηφιών δυστυχώς έχουν αποτέλεσμα όταν οι ψηφοφόροι προσπαθούν να εξασκήσουν το δημοκρατικό τους δικαίωμα στις κάλπες. Στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου κομματικοί τραμπούκοι κατάφεραν να προκαλέσουν δολιοφθορές σε δημόσια περιουσία για να εμποδίσουν ακόμα και τις ηλεκτρονικές εκλογές. Είναι φανερό πάντως ότι η τρομοκρατία στα ΑΕΙ αποδίδει αφού αρκετοί πανεπιστημιακοί αποφεύγουν να συμμετέχουν στα κοινά όταν συμβαίνει να διαφωνούν με τις αντιλήψεις των ριζοσπαστικών μειοψηφιών. Αλλοι συνήθισαν πλέον με τις συνθήκες μειωμένων ελευθεριών έχοντας υποστεί έναν ιδεολογικό μιθριδατισμό (εθισμό στα δηλητήρια).
Ποια θα είναι όμως η στρατηγική της κυβέρνησης την επομένη της ψηφοφορίας στη Βουλή; Η ιδέα του κ. Βασίλη Ράπανου να δημιουργηθεί επιτροπή Ελλήνων και ξένων ειδικών εκτός πολιτικής, οι οποίοι να καταθέσουν προτάσεις για την ίαση της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής, της κατάστασης των νοσοκομείων και γενικότερα της δυσλειτουργίας του κράτους, είναι ό,τι χρειάζεται αυτήν την εποχή της μειωμένης αξιοπιστίας των πολιτικών και της αντιδραστικής εμμονής της Αριστεράς σε κάθε καινοτομία. «Μια τέτοια επιτροπή θα βοηθούσε και τους ίδιους (τους πολιτικούς)», σημειώνει ο κ. Ράπανος στην συνέντευξη της «Καθημερινής» (4/11).
Παραμένει το μεγάλο ζήτημα των υψηλών τιμών σε είδη που καταναλώνουν οι μικρομεσαίοι φορολογούμενοι οι οποίοι δεν μπορούν να κρύψουν τα εισοδήματά τους από την εφορία. Στη συνάντηση με τον κ. Χατζηδάκη οι εκπρόσωποι της τρόικας στις 24/10 έθεσαν το θέμα της δυσλειτουργίας του ανταγωνισμού όπως προκύπτει από τις υψηλές τιμές τροφίμων και πετρελαιοειδών. Παρά το γεγονός ότι οι μισθοί στην Ελλάδα είναι οι χαμηλότεροι στην Ευρωζώνη, υστερούμε έναντι των εταίρων μας μόνο στις τιμές των φρούτων, ορισμένων λαχανικών και στις μεταφορές. Είναι προφανές ότι το μεγάλο εμπόδιο στον ανταγωνισμό είναι το ίδιο το κράτος το οποίο θεσπίζει κανόνες προστασίας ελληνικών προϊόντων και εταιρειών, που παρακωλύουν την έννοια της προσφοράς και της ζήτησης και διατηρούν τεχνητά τις τιμές στο ύψος τους. Τα δύο μεγάλα ελληνικά διυλιστήρια διευκολύνονται να διατηρούν τις υψηλές τους τιμές, καθώς το κράτος υποχρεώνει κάθε ξένο ανταγωνιστή να αποκτήσει στην Ελλάδα μεγάλες δεξαμενές αποθήκευσης. Μια απαγορευτική απαίτηση που προστατεύει τους ημέτερους από τον ανταγωνισμό σε ένα είδος πρώτης ανάγκης.
Είναι οι πολιτικοί μας διατεθειμένοι να αποτρέψουν το κράτος από τις δαιδαλώδεις λειτουργίες του, τις βλαπτικές του παρεμβάσεις, και να περιορίσουν το πολυάριθμο μέγεθός του; Αυτά είναι τα καίρια ερωτήματα που θα ξεκαθαρίσουν το μέλλον μας ως ευρωπαϊκής ή τριτοκοσμικής πατρίδας. Ουδέποτε στην Ιστορία μας η χώρα κατρακύλησε τόσο σύντομα από το ζενίθ στο ναδίρ. Και ακόμα δεν είδαμε το τέλος.
*Ο κ. Θάνος Βερέμης είναι αντιπρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ.
