Μια φωτογραφική «καρτ-ποστάλ» από τη νέα Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν…

Το Χρυσό Ρολόι στον μυτερό πύργο του Κρεμλίνου χτυπάει τη νέα ώρα της Ρωσίας, όχι τη θερινή, αλλά αυτή του Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Ρωσίας πήρε την κουρασμένη άλλοτε υπερδύναμη, ζαλισμένη από την «περεστρόικα» από το χέρι και την οδηγεί, με τον δικό του γοργό βηματισμό, στα νέα της πεπρωμένα. Και όποιος μπορεί να ακολουθήσει, ακολουθεί, αλλιώς κάθεται και βλέπει την πρόοδο να τον προσπερνά. Με Gaz -V Power κινείται η οικονομική της εξόρμηση προς την Ευρώπη και τον λοιπό κόσμο και η σύνδεση του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης, έβαλε την Ελλάδα, τη νεοενταχθείσα Βουλγαρία άρα και την Ευρωπαϊκή Ενωση στον ενεργειακό χάρτη. Τη μια μέρα τον είδαμε τον λιγνό, αθλητικό, με ατσάλινα νεύρα κ. Πούτιν στο Προεδρικό Μέγαρο, στην Αθήνα, να υπογράφει την περίφημη συμφωνία, σε αγαστή συνεργασία με τον Ελληνα πρωθυπουργό κ. Κώστα Καραμανλή και τον Βούλγαρο ομόλογό του κ. Σεργκέι -που και αυτοί ανήκουν στη νέα γενιά πολιτικών- και ύστερα από λίγες ημέρες, με την ίδια λιακάδα -σαν να πήρε από πίσω ο καλός μας καιρός τον κ. Πούτιν- τον ξαναείδαμε στο «Μετροπόλ» στη Μόσχα, όπου είχε συνάντηση με τον σεβάσμιο Πατριάρχη κ. Αλέξιο. Σε δημοσιογραφική αποστολή συνοδεύσαμε την υπουργό κ. Φάνη Πάλλη – Πετραλιά στο ταξίδι της, που είχε στόχο την έλευση περισσότερων Ρώσων τουριστών στην Ελλάδα, αλλά και Ελλήνων στη Μόσχα και στη γοητευτική Αγία Πετρούπολη. Το άλλοτε Λένινγκραντ και επί Πέτρου του Μεγάλου πρωτεύουσα της Ρωσίας των τσάρων, είναι η γενέτειρα του ισχυρού ανδρός Πούτιν, που έχει στο πρόγραμμα τον καλλωπισμό των μεγαλόπρεπων κτιρίων στις όχθες του γαλήνιου Νέδα και την ένταξη του «Ερμιτάζ» σε πολιτιστικές ανταλλαγές με τα μεγάλα μουσεία του κόσμου. Αλλά και η Μόσχα, κύριος σταθμός του ταξιδιού μας, έχει τα διαχρονικά αξιοθέατά της που διηγούνται την ιστορία της, από τους τσάρους, την Οκτωβριανή Επανάσταση, τον Λένιν που κοιμάται πάντα τον αιώνιο ύπνο στο μαυσωλείο της Κόκκινης Πλατείας, ενώ ο Στάλιν, που οι ανδριάντες του ξηλώθηκαν από τα βάθρα τους, δεν αναφέρεται, ούτε κατ’ όνομα, από τους ξεναγούς. Η νέα Ρωσία σέβεται, και καλά κάνει, την ιστορία της, διατηρεί το Κρεμλίνο, όπου στα πρώην Ανάκτορα είναι η Προεδρική κατοικία του Πούτιν και τα γραφεία. Στα Μουσεία, τα παιδόπουλα συρρέουν με τους δασκάλους τους και μαθαίνουν την ιστορία, βλέποντας και ακούγοντας. Το Μουσείο Πούσκιν με τους εμπρεσιονιστές ζωγράφους συγκεντρώνει τους φιλότεχνους. Για την Εκθεση Μοντιλιάνι, η μακριά ουρά έφερνε έναν γύρο στο οικοδομικό τετράγωνο που καλύπτει το καλλιμάρμαρο κτίριο. Στην αίθουσα του Ανρί Ματίς την προσοχή τραβάει η παλέτα του ζωγράφου. Ζητήσαμε την άδεια από τη φύλακα να φωτογραφίσουμε μόνον αυτή, μέσα στη βιτρίνα. «Να πάω δίπλα, ώστε να μη βλέπω», είπε φιλικά και έτσι και έγινε. Η φωτογραφία κράτησε κάτι από τη μαγεία της επίσκεψης μπροστά από τους πίνακες των περίφημων ζωγράφων (βλέπε φωτο). Αντίθεση, οι ανατυπωμένες κάρτες της εποχής Λένιν και Στάλιν, με τις ζωγραφιστές Μπάμπουσκες και τις Μαριόσκες στην εμπορική οδό Αρμπάτ, όπου μπορείς να φωτογραφηθείς για 50 ρούβλια, με το πιστό ομοίωμα του Πούτιν! Το «φλας» της μνήμης δεν είναι τόσο λαμπερό, όσο της ψηφιακής μηχανής. Γι’ αυτό καλύτερα κοιτάξτε τα φωτο-γραμματόσημα της ΕΛΜΠΙ σαν αποδείξεις μιας νέας εποχής που δεν προσέχει πια τις σημύδες αλλά κοιτάει τις Μερσεντές, τις Μπε-Εμ-Βε και τη «Σίλβερ Γκοστ» της Ρόλις Ρόις στη βιτρίνα, με διαφήμιση, στην ταράτσα, της Gaz-Prom! Στα πολυτελή νυχτερινά κέντρα οι νέοι ακούν τζαζ εποχής Μεσοπολεμου και ανακαλύπτουν ξανά τον Φρανκ Σινάτρα. Η Κρατική Ορχήστρα της Μόσχας κρατάει το επίπεδό της, ακούσαμε σε παγκόσμια «πρώτη» τη «Θαλασσινή Ιστορία», μια συμφωνία του Δημήτρη Αράπη, δίπλα σε έργα Γκλαζούνοφ και Μίκη Θεοδωράκη. Τα χειροκροτήματα έσεισαν την αίθουσα, δένοντας πιο σφιχτά τους δεσμούς φιλίας με τη χώρα που πολέμησε και αυτή μαζί μας για την ελευθερία. Κοντά στον πλούτο και στην πυρετική εξόρμηση για να κερδηθεί ο χαμένος χρόνος, είναι και οι καρτερικοί, πάντα αξιοπρεπείς στη φτώχεια τους Ρώσοι, που στέλνουν τα παιδιά τους στο δημόσιο σχολείο, όπου διδάσκεται τώρα μια ξένη γλώσσα. Ωστε να επικοινωνήσουν, τουλάχιστον αυτά, με τα ρεύματα της νέας εποχής που σφραγίζει Μόσχα και Αγία Πετρούπολη. Τέλος του φιλμ και του ταξιδιού.