Ουδεμία πλευρά μέχρι στιγμής έχει δημοσιεύσει τους όρους της κατάπαυσης του πυρός στα μέτωπα του πολέμου, με συνέπεια η παραβίαση των όρων της να μοιάζει με μαγική εικόνα. Η μία πλευρά ισχυρίζεται πως η συμφωνία περιλαμβάνει και τον Λίβανο, η άλλη το διαψεύδει. Το Ιράν μάλιστα αφήνει να διαφανεί πως οι όροι της συμφωνίας βασίζονται στις δικές του δέκα προτάσεις. Φυσικά το Ισραήλ συνεχίζει να πλήττει τις θέσεις της Χεζμπολάχ, κλιμακώνοντας μάλιστα τις επιθέσεις του.
Ολο αυτό το σκηνικό της γενικευμένης ασάφειας μου δίνει την εντύπωση πως τελικά το Πακιστάν απλώς έβγαλε τον πλανητάρχη από τη δύσκολη θέση να στείλει το Ιράν «στη λίθινη εποχή». Η λήξη του τελεσιγράφου θα προσέβαλλε την αξιοπιστία και το κύρος του Ντόναλντ Τραμπ αν δεν συνοδευόταν από την υλοποίηση των απειλών του. Ετσι η γενικευμένη ασάφεια πιο πολύ ήταν ηθελημένη ασάφεια, επιδεκτική σε ερμηνείες.
Κατά τα άλλα η διέλευση των πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ παραμένει προβληματική, ενώ το Ιράν απειλεί και πάλι, αν το Ισραήλ δεν σταματήσει τα πλήγματα στον Λίβανο.
Στον πόλεμο της προπαγάνδας και οι δύο πλευρές δηλώνουν ότι αυτές νίκησαν, λες και έχει καμιά αξία τι ισχυρίζονται μπροστά στις εικόνες που επί 37 ημέρες έκαναν τον γύρο του κόσμου.
Εννοείται πως στον πόλεμο της προπαγάνδας και οι δύο πλευρές δηλώνουν ότι αυτές νίκησαν, λες και έχει καμιά αξία τι ισχυρίζονται μπροστά στις εικόνες που επί 37 ημέρες έκαναν τον γύρο του κόσμου. Από την άλλη μεριά είναι αποδεδειγμένο πως ενώ όλοι βλέπουμε την ίδια εικόνα, οι προσλήψεις της ποικίλλουν καθώς εξαρτώνται από την οπτική μας γωνία.
Ετσι είναι εύλογο κάποιοι να βλέπουν μέσα από την καταστροφή του Ιράν, τη νίκη του. Αν από τα φοιτητικά σου χρόνια φοράς τα γυαλιά, τους παραμορφωτικούς φακούς, του αντιμπεριαλισμού και του αντιαμερικανισμού είναι επόμενο να βλέπεις παντού ήττες του «κακού».
Αν τελικά παγιωθεί η κατάπαυση του πυρός αυτό θα σημάνει πως η ηγεσία του Ιράν, όποια και αν είναι αυτή, έχει αποβάλει την ηθική στάση του μάρτυρα, δηλαδή τη στάση της θυσίας και έχει προσχωρήσει στην ορθολογική προσέγγιση, εκτίμηση και αξιολόγηση των γεγονότων. Το «αποθανέτω μετά των αλλοφύλων» φαίνεται να δίνει τη θέση του στον ψυχρό υπολογισμό της συντήρησης του καθεστώτος.
Η ηγεσία του Ιράν, πολιτική, θρησκευτική και στρατιωτική –αν μπορεί πλέον να γίνει αυτός ο διαχωρισμός– έχει παραδώσει την ηθική στάση του μάρτυρα στους πληρεξουσίους, ενώ κράτησε για αυτήν τη νομή της εξουσίας με τις πολυποίκιλες απολαύσεις της. Οι «πολεμιστές» της Χαμάς και της Χεζμπολάχ μπορούν να ονειρεύονται τη μετά θάνατον ζωή, ως το αποτέλεσμα της θυσίας τους. Τα 47 χρόνια αδιάλειπτης άσκησης της εξουσίας έφεραν στο Ιράν μια νέα γενιά στελεχών του καθεστώτος που θέλουν να περνούν καλά σε αυτή τη ζωή και τα παιδιά τους να σπουδάζουν στα καλύτερα πανεπιστήμια της Δύσης. Τώρα, μπροστά στον κίνδυνο να τα χάσουν όλα, δεν ρίσκαραν.
