«Η κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ. βράζει», μια φράση τόσο αυτονόητη τις τελευταίες ημέρες όσο ότι και η Γη γυρίζει. Οι βουλευτές αισθάνονται ότι απαξιώνονται, γιατί εμμέσως ο πρωθυπουργός με παράδοξες προτάσεις, όπως αυτές για το ασυμβίβαστο, είναι σαν να λέει ότι εκλογή από τον λαό και ηθική ακεραιότητα είναι έννοιες που αλληλοεξουδετερώνονται – ασχέτως αν μερικούς μήνες νωρίτερα έλεγε το ανάποδο. Ανάδειξη από την κάλπη οδηγεί νομοτελειακά σε διαφθορά, είναι το (πιο πρόσφατο) συμπέρασμά του. Ανάλογο κυνισμό επιδεικνύουν και πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβέρνησης, που υποβαθμίζουν την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και καταγγέλλουν την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας.
Τα «ξένα κέντρα» και οι «ολιγάρχες» επιστρατεύονται ως αποδιοπομπαίοι τράγοι. Είναι άλλωστε έννοιες αρκετά αόριστες ώστε να ταιριάζουν με όλα, ακόμη κι όταν η κυβέρνηση έχει παραδοσιακά καλές σχέσεις με επιχειρηματίες και την Ευρώπη. «Περίεργες και απαράδεκτες πρακτικές» βλέπουν οι υπουργοί, «διαρκή αιχμαλωσία» της Βουλής, η Ε.Ε. απονομιμοποιείται έτσι ως αντιδημοκρατική δύναμη, μια ολόκληρη δεκαετία μετά τις διαδηλώσεις του κινήματος «Μένουμε Ευρώπη».
Η ρητορική αυτή έχει στόχο την κανονικοποίηση της ρουσφετολογίας (80 διευκολύνσεις την ημέρα) και την εγκαθίδρυση ενός οριενταλισμού του είδους «έλα μωρέ, Βαλκάνια, αυτή είναι η χώρα, αυτό και το πολιτικό προσωπικό της». «Φραπέδες», «φορετά και χεράτα» συνθέτουν το ανανεωμένο λεξιλόγιο της ελληνικής πελατειακής σχέσης. Οποιος προσπαθεί να διαρρήξει τον νεοοθωμανισμό επιβουλεύεται τη yolo κουλτούρα μας, πάει να μας φορέσει ζουρλομανδύα Βρυξελλών και να ψαλιδίσει την ανεμελιά μας.
Μέσα σε αυτό το πολιτικό τέλμα, η απροκάλυπτη αλλαγή ατζέντας είναι εξοργιστικά προκλητική για τη νοημοσύνη των ψηφοφόρων. Εν μέσω πολέμων, ακρίβειας, σκανδάλων υποκλοπών και ΟΠΕΚΕΠΕ, άρσης ασυλίας βουλευτών, απευθείας αναθέσεων και βαθιάς πολιτικής κρίσης, ο πρωθυπουργός με αμήχανες χειρονομίες, σαν θείος που θέλει να καθίσει με τη νεολαία, προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή μας με «6-7». Αποφασίζει μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα να αποκοιμίσει την κοινή γνώμη με απαγορεύσεις στα σόσιαλ μίντια, κάτι που έχει εξαγγείλει πολλάκις, καλοπιάνοντας τους γονείς και εξοργίζοντας τους εφήβους – εξάλλου, δεν είναι ψηφοφόροι.
Δεν έχει σημασία που πιθανότατα η απαγόρευση δεν θα εφαρμοστεί και θα έχει πενιχρά αποτελέσματα. Γιατί, μήπως θα εφαρμοστεί το ασυμβίβαστο υπουργών – βουλευτών; Από μια άποψη, το χθεσινό «6-7» είναι η πιο ειλικρινής πολιτική απάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
